25-12-09

Amai

Wat een diepe sneeuw, hier in 't stad...

Sneeuw

20:40 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-08-09

Terug van weggeweest

Van een kort maar fijn vakantietje. Alweer versteld gestaan van de schoonheid van ons belgenland. Dit keer was het de gaumestreek. Naar het schijnt de provence van België en met het zonneke van de afgelopen week waanden we ons daar ook het grootste deel van de tijd. Wat zachter glooiingen dan de echte Ardennen, wat lieflijker natuur en pittoresker dorpjes.

Het kampeeravontuur was deels een succes. De nieuwe tent is een luxegeval. En onder luxe versta ik: recht kunnen staan om me aan en uit te kleden. De camping was mooi, een ruime kampeerplek, vlakbij de Semois, veel groensel, zwembadje en perfecte kinderanimatie. Maar ook véél nederlanders. Mét veel nachtlawaai. De boodschap luidt: volgend jaar camping waarvan de uitbaters alleen maar Frans praten. Dat vermindert namelijk de kans op Nederlandse kampeergenoten. Ik wilde het in het begin nog aanzien (manlief wilde meteen al naar huis) maar na een week had ik toch een moooorgen ipv. bonjour teveel gehoord. Wil iemand ze trouwens ook 'ns diets maken dat een pistolet géén bolletje is?  En de razend populaire Henkie op de karaoke is nu ook niet meteen de reden waarom we naar het zuiden van België afgezakt waren.

En toch was 't een schoon reisje. Ben ontspannen teruggekomen en ook een beetje chauvinistischer geworden. Hoe schoon ons land is. En hoe beleefd en bescheiden we meestal zijn.

 

20:20 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-07-09

Verlof

Wij gaan met verlof. Waarheen weten we nog niet. Maar één ding is zeker: er wordt niet meer gekookt tot we terug zijn. Want mijn fornuis is al met verlof. Opgeblonken en al. Nu wij nog...

Vuur

19:46 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-09

Wat had je gedacht

Vakantie natuurlijk! Weekje naar zee en eindelijk hadden we een keer het weer mee. Mijn kruidje-roer-mij-niet genoot graag van het zonneke:

Zonnetje

 

 

 

 

Het grote meisje ontpopte zich tot mama's little helper en heeft flink wat kilometers in de benen. Ons klein Jowanneke liet het allemaal gebeuren en zag dat het goed was.

Zeetje

18:11 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-02-08

Perfect zijn

Op vakantie voelde ik me bijna-perfect. Als mama alleen gaan zwemmen met twee 'ongeleide projectielen'. Ze kalm en relaxed uit- en aankleden, afdrogen, troosten bij valpartijen en water-in-de-oogjes, niemand uit het oog verliezen... Het kost wat moeite maar het ging me lekker gesmeerd af.

Tot onze laatste zwempartij. We stonden helemaal aangekleed, blinken van trots om zoveel efficiëntie in de hal van het zwembad klaar om naar huis te vertrekken. Daagt het me plots dat de zwembanden nog in het peuterbadje achtergebleven zijn. Spiksplinternieuwe, kostelijke zwembanden. Het hoofd koel houden. De vriendelijke meneer aan de receptie mocht even babysitten, ik kreeg van die lullige douchemutsjes voor over mijn schoenen en mocht zo het zwembad in. Helaas lagen de zwembanden diep in het water. Hoofd koel houden, mama. Wat nu... Alles uittrekken? Gelukkig kwam daar een reddende engel, ook een mama alleen op vakantie. Wij begrijpen elkaar, hé! En de meisjes zijn gehoorzaam bij meneer van de receptie blijven wachten. Zonder huilen.

11:37 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ik ben verliefd...

... op Sinterklaas, zingt Charlotte uit volle borst. Mijn herhaaldelijke pogingen haar te wijzen op het significante leeftijdsverschil halen niks uit. Nu ja, al die pakjes, ergens begrijp ik haar wel.

En ik, ik ben verliefd op mijn dochters. Onze eerste echte meidenvakantie. Zonder papa. Aan het zwembad luieren, koffietjes/fristi's drinken, samen naar De Bevalling kijken, ziekenhuisje/schooltje spelen, 'dommeriken' roepen naar de grote jongens (waarop mama zich snel achter haar dochters verstopte), giechelen, naar de sterren kijken, met de laarzen in zee, golven springen, picknicken... Een paar keer zijn we de waarachtige verwondering tegengekomen: bij het zien van honderden zeesterren op het strand (de meeuwen speelden er een partijtje 'voetbal' mee), bij het zien van duizenden sterren 's nachts (zo veel zag ik er echt nog nooit), bij het zien van de reigers in volle vlucht en dinsdagnacht angstig bij elkaar in bed voor zoveel stormgeweld.

En mijn grootste verwondering gaat uit naar mijn twee meiden die nu eindelijk zonder geruzie, hand in hand zelfs, genieten van het leven. Er wordt wat afgegiecheld.

Uitspraken van de week: krietelen (combinatie van kriebelen en kietelen) en afgesprookt. Hannelore's favoriet is tuujlijk. Charlotte begint steeds meer vragen te stellen (over waar de sterren vandaan komen, je kent dat wel). Het is alle creativiteit aan dek om altijd maar degelijke, verantwoorde antwoorden te bedenken. Zeker als om 7u30 's morgens een piepstemmetje je wakker maakt met de vraag waarom 'mama en papa niet getrouwd zijn'.

Eindelijk heb ik ook 'ns tijd gehad om te lezen. Slummy Mummy ligt op het nachtkastje. Over hoe het moederschap en zeker het thuisblijfmoederschap niet altijd een roze wolk is. Hoe je als vrouw perfect een hoogvlieger kan zijn op het werk maar eens thuismama, je geconfronteerd wordt met het feit dat niet alles vanzelfsprekend is. Zeker kinderen opvoeden, kleden, voeden, huishouden ... niet. Het neigt soms een beetje naar een stationsromannetje maar haar bedenkenkingen bij het moederschap zijn me dat wel waard. Het helpt me in elk geval relativeren. Perfect zijn hoeft niet.

 

11:32 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-07

Schweinefleisch und Lord Byron

Sedert enkele dagen terug van onze vakantie in Zwitserland. Kamperen met de kids is een ongelooflijke ervaring gebleken. Wat een genot: je leeft heel dicht bij elkaar, gaat samen slapen en wordt samen wakker. En wonder boven wonder: de meiden sliepen in de tent langer dan ze thuis doen...

De tocht ging van Schaffhausen (tegen Zürich) over Lauterbrunnen (aan de voet van de Junkfrau) naar de Brienzersee. Papa's topervaring ligt ergens boven in de bergen, de mijne in het azuurblauwe meer, die van Hannelore in de indrukwekkende watervallen van Trummelbach en Charlotte was vooral wild van àl die treinen! Het Schweinefleisch en de schnitzels waren dan weer aan geen van ons besteed. Gebraten Felchenfilet wel, een lokale specialiteit. Iemand enig idee welke vis het betreft? Een beetje googlen heeft me nog niet veel wijzer gemaakt.

Helemaal vanachter ergens in mijn geheugen deed de naam Brienzersee een belletje rinkelen. Waar is de tijd dat we de biografieën van al wat Engels was en schreef uit het hoofd moesten kennen voor wat we de drie-regel quiz noemden. Lord Byron was het dus, die in een ver verleden uit het puriteinse Engeland vluchtte om een liederlijk en ontuchtig leven te leiden in de Zwiterse bergen en aan het genoemde meer. Waar een examen Engelse literatuur al niet goed voor is: om een tiental jaar later wat wetenswaardigheden uit je mouw te schudden en indruk te maken op je lief...

En als uitsmijter twee uitspraken van Charlotte op vakantie:

"Ik heb een deken bij en ook een zus."

"Kijk, mama, een wolkfabriek" (wijzend naar een schoorsteen)

 

20:37 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-07-07

Anderlanders

Als Anderlanders zijn we heerlijk ontvangen in het Land van Ooit gisteren. Met Hannelore's meterke een daguitstapje gemaakt met de mannenlief tegen hun zin mee op stap. Pretpoepjes en Lolplasjes, of Blije Billetjes. Zo heten de WC's daar. En overal waar je keek liepen prinsessen, prinsen, lakeien, ridders, reuzen... Luie Lakei viel in slaap terwijl we hem richtingaanwijzingen vroegen. En we werden getrakteerd op appels maar dan moesten we eerst driemaal loeien...

 

De meiden kregen van Hannelore's meter een fantastisch kinderboek: Roosje Rood van Gerda Dendoven. Roodkapje the day after, zeg maar. Er staat iets in over mama's zachte buik maar Charlotte vindt niet dat ik een zachte buik heb. Die van papa is veel zachter want daar staat haar op. Maar mama heeft wél een dikke poep, zei ze wijs.

 

19:41 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-07-07

Groetjes uit de Efteling

Efteling1

 

Efteling2

 

 

Efteling3

 

Efteling4

 

Efteling5

 

Efteling6

17:08 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-07-07

Pas façile

Dorie zeg, niet makkelijk, hoor! Buiten regen, regen, regen en nog 'ns regen. En binnen twee hyperactieve meiden. Nooit zal je mij horen klagen over regen. Maar never say never. Nu is het me toch van het goede een beetje te veel.

 

Zonder auto raken we niet ver met dit weer. Normaal schrikt een druppeltje ons niet af maar de hoeveelheden die hier nu al een paar dagen uit de lucht vallen zijn genoeg om ons drijvende ter plekke te brengen.

 

Vanmorgen heb ik hier in de woonkamer een te gek kamp gebouwd (ben er zelf helemaal wild van). Maar het leukste blijft toch in je blootje (niet ik, wél de meiden) alle kussens uit de zetel gooien en trampoline spelen.

 

Of in je nakie (op je laarzen na) naar buiten rennen en in de plassen springen. (Opnieuw wél de meiden, niet ik). En dan liefst met modderlaarzen terug naar binnen rennen op mama's pas gedweilde vloer.

 

Of in de oude Ford Cortina spelen die in onze garage staat te verkommeren. Helaas krijgen ze zelf de deur niet open en klinkt om de tien minuten een paniekerig 'Maaaamaaaaaa, we kunnen niet uit de aaaauuuuutooooo'.

 

Of alle speelgoed uit de kasten halen. Niet om ermee te spelen weliswaar. Wel om gewoon rond te strooien doorheen het huis. En dan halsstarrig te weigeren op te ruimen.

 

Of zagen, zagen, zagen om te mogen verven. Om er dan slechts 10 seconden plezier aan te beleven.

 

Of om de 10 seconden 'Mama, mama,mama' te roepen...

 

Zucht. Wordt een lange vakantie.

11:44 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-07-07

Brugge die Scone

Fantastisch weekendje achter de rug. Nog 'ns op stap zonder kids. Dat was toch wel al enkele jaren geleden. Wat een zee van tijd, hadden we plots. Voor elkaar vooral. Een verademing. Voelde me net terug een puber.

 

De B&B in Brugge was een reuze meevaller. Artistiek en met liefde ingericht. Het ontbijt met huisgemaakte confituur en artisanale choco en klassieke muziek op de achtergrond deed alle hotelbuffetten verbleken. Naar Brugge gaan om thuis te komen... beter kan toch gewoonweg niet?!

 

Nog een dikke meevaller was Feest in 't Park. Gratis festivalletje in het Minnewaterpark. Lekker lui in het gras gelegen en geluisterd naar de kakafonie van bands van over de hele wereld. Mentaal mee gedanst met de Congolezen. Heerlijk gesmuld van de Iraanse nanpanjere (die moet ik echt zelf 'ns uitproberen). Wat was de wereld plots groot (of klein, 't is maar hoe je 't bekijkt). Onze kindjes misten we toen wel héél erg. Dansen kunnen ze als de beste en wereldmuziek kan er ook altijd wel in bij de meiden. Dus: afspraak volgend jaar, zelfde B&B (de roze kamer met hemelbed voor de meisjes!) en met zijn allen naar Feest in 't Park.

 

En zondagmorgen afgesloten met scones op zijn Engels. Hemels.

 

Thuiskomst was minder vrolijk. Hannelore heeft hele weg naar huis gehuild. En Charlotte heeft thuis nog een dik uur gesnikt en geweend. Bij Hannelore hebben we het raden naar de oorzaak (moe?) maar bij Charlotte was het overduidelijk LDVD. 'Ik mis mijn oma en mijn opa' met lange uithalen, veel snottebellen en krokodilletranen. Na een uurtje had mams er genoeg van en hebben we dan maar een LDVD-medicijntje gemaakt (wat limonade met Roos Vicee maar dat hoeft Charlotteke niet te weten) en is ze dan toch snikkend in slaap gevallen.

 

 

 

 

 

 

20:05 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-06-07

't Zeetje

Koud, koud, koud was het aan de zee. Gisteravond zijn we van een 15 graden naar 30 graden afgezakt. Thuis was het om dood te vallen terwijl we aan de zee met jassen en mutsen rondliepen. Niet dat ik dat erg vind. Er gaat niks boven een fikse wandeling aan zee om 'ns flink uit te waaien en je daarna lekker op te warmen aan een heerlijk dampende kop koffie.

 

De donkere wolken hebben we meegebracht van de zee want intussen is de lucht hier thuis ook dichtgetrokken. Maar het blijft wel heet...

 

De meiden hebben een fantastische vakantie gehad en dat was er aan te merken: zoooo braaf! Rennen op het strand, de eendjes in het park eten geven, de meeuwen, slapen in de bolderkar, met de voetjes in zee (kon alleen de eerste dagen, daarna was het te koud). Een ideale kindervakantie. Behalve misschien de redster in het zwembad. Ze was nogal van het paniekerige type. Echt geen job voor haar dus. Moet dat mens stress hebben, zeg.

 

Charlotte is net vertrokken op schoolreis. Ik ben er zeker van dat ze in slaap zal vallen op de bus. Naast vriendje Seppe in elk geval. Ze waren weer niet te scheiden, die twee. Het kleine meneertje noemde me wel kaka vanmorgen maar ik neem het niet persoonlijk. Alles was kaka voor de jongeman. Jaja, hij zit in die fase dus. Vooral niet schrikken dus als Charlotte vanavond ook alles kaka noemt.

 

Neefje Arno is ook een grote schat. Charlotte is helemaal wild van hem. Hannelore iets minder. Ze heeft het wat moeilijk om haar plaats als kleinste af te geven, denk ik. Alles is plots van mij als ze Arno ziet.

 

De meiden waren wel altijd ontzettend vroeg wakker. Hannelore loopt hier nu rond met iets wat eigenlijk fel op een kater lijkt. Hangerig, zwalpend op haar beentjes, humeurig... Ik denk niet dat ze vandaag veel lawaai zal maken.

 

Charlotte heeft een nieuw lievelingsliedje: Klein klein kleutertje. Vooral het stukje over Mamaatje die zal kijven, papaatje die zal slaan vindt ze hilarisch. Is dat verontrustend?

 

En nu roepen we allemaal in koor: DANK JE, LIEVE OMA, VOOR DE FIJNE VAKANTIE!

 

PS: een televisieaandoener is de afstandsbediening voor de televisie.

PS: klasgenootje van Charlotte is eindelijk grote zus geworden. Alweer een jongetje. Ik blijf echt zitten met mijn zelfgehaakte babykleertjes. Wanneer wordt er nu eens ergens een meisje geboren? Straks moeten we er nog zelf voor zorgen...

10:04 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-04-07

Vakantiebeelden

Vakantie04

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie01

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie02

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie03

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie05

 

19:46 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-01-07

Veel iemanden

Veel iemanden hebben we op bezoek gehad tijdens de feestdagen en nu is de rust weergekeerd. Helaas... De kerstboom zou stillekesaan weg mogen maar dat stel ik dus stiekum uit. Geen tijd gehad, vergeten... Wat hou ik van die hele drukte. Gelukkig is er het uitgestelde einde. We hebben nog flink wat nieuwjaarsbezoekjes af te leggen én een geboortebezoekje. Daar kan je deze mama altijd mee plezieren.

 

Vandaag was het de eerste keer dat mams alleen met het fietskarretje op stap ging. Tot hiertoe werd het gebruik ervan beperkt tot familieuitjes in het weekeinde met paps als trekezel. Maar zo zonder auto werd het toch 'ns tijd dat ik me er ook eens aan waagde.

 

Hemeltjelief! Ik denk niet dat ik verder geraak met dat ding dan ik ooit te voet al heb gedaan. Tegen dat we de hoek van de straat bereikt hadden, zag ik al paars, hing mijn tong op mijn knieën, piepte mijn adem raspend door mijn keel en voelde ik het melkzuur in mijn benen stijgen. Maar niet getreurd: als ik iets in mijn kop haal, zet ik ook door. De lange weg naar de binnenspeeltuin bleek nog veel langer dan vroeger maar we hebben het gehaald. De aanwezige gasten zullen zich wel hebben afgevraagd wie die verwaaide paarse mama was. En dan moesten we nog terug...

 

 

 

20:02 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-07

Verloren dagje

Voor het eerst sloeg de verveling toe. Wat doe je een hele kerstvakantie lang met twee meisjes en zonder auto. Normaal zouden we zwemmen gaan vandaag maar daar strooide 'mama's buik bloedt' een beetje roet in het eten.

 

Dus maar gaan wandelen. Twee uur lang heeft Charlotte gestapt. Zonder zeuren. Vind ik toch wel een prestatie.

 

En pannenkoeken (of is het nu pannekoeken?) gebakken. En buiten gespeeld. Gelukkig ligt ons terrasje ingesloten zodat de buren mij niet konden zien. Lol gehad op de trotinette, joh! En Hopla-spelletjes gedownload op de 'pjoeter'.

 

Hannelore heeft geprobeerd kattenbrokken te eten en er intussen haar hele jas mee volgesmeerd.

 

De meiden schieten alle dagen iets beter met elkaar op. Vooral als Charlotte giechelt, giechelt Hannelore lustig mee. Hannelore zingt trouwens al heel netjes 'Lang zal ze leven'. De melodie en de klinkers zitten alvast juist. Nu de medeklinkers nog. Hannelore doet Charlotte voortdurend na (is mee boos, verdrietig...) en Charlotte doet mama na. Hoorde ik haar vanmorgen tegen Hannelore zeggen: 'Jij krijgt nog één kans. Afgesproken?'

 

Morgen een poging met het fietskarretje. Want hier zo twee weken 'gevangen' zitten...

 

 

 

19:43 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |