10-08-11

Zes

Liefste Lore,

Maar van jou moet ik zeggen 'Hànnelore'. Twee dagen geleden ben jij zes geworden. Een voorlijk meisje, op de drempel naar het eerste leerjaar, dat al redelijk kan lezen, schrijven en rekenen. Dat wordt een makkie volgend jaar. Je juf in de derde kleuterklas (wie jij mateloos adoreert) beschreef jou in zulke lovende termen dat mijn oren ervan gaan tuiten en ik me wel 'ns afvroeg of wij over hetzelfde kind spraken. Een lief, behulpzaam, gehoorzaam meisje dat nooit verlegen zit om haar 'moetjes' af te werken of op te ruimen. En dat terwijl jij thuis een broertje dood hebt aan alles wat met 'moeten' te maken heeft. De kunst om stil te verdwijnen als er opgeruimd wordt, heb je al aardig onder de knie.

Je bent nog altijd wijs voor je leeftijd, met een bijzonder rijke woordenschat, héél uiteenlopende interesses (van prinsessensgedoe tot middeleeuwse kastelen, van Cars tot en met dino's) en een meester in de negotiatie. Een vasthoudend karaktertje: je weet wat je wil en je bijt je erin vast. Een toekomst als vertaler-tolk zit er misschien ook wel in: als enige versta jij je kleine broertje en vertaalt moeiteloos zijn uitspraken.

Je huidje heeft nog altijd dat baby-zachte maar tegelijk ben je het laatste jaar een echt juffrouwtje geworden. Elke dag wil je een andere outfit en jij weet precies wat bij elkaar past en wat niet, ondanks mijn protesten dat blauw-wit gestreepte nylons, een oranje-wit gestippeld rokje en een groene T-shirt met bloemen niet bij elkaar gaan, al zeker niet met knalgele laarzen. Ondanks je ijdelheid, kost het me veel moeite om jou in bad te krijgen. Je bent ontzettend trots op je lange haren (echte leeuwenmanen, naar je sterrenbeeld) maar o wee als ze gekamd, gewassen of gestrikt moeten worden.

Al drie jaar lang ben je trouw aan jezelfde 'lief' en jezelfde beste vriend, met een duidelijk onderscheid tussen beide. Alleen Justin Bieber doet je soms twijfelen of C. wel de ware voor je is. Met je grote zus en kleine broer kan het er soms flink tegen zitten maar tegelijk kan je niet zonder hen. Je deelt nog altijd graag je kamer met je zus en als zij uit logeren is, leg je je gewoon bij kleine broer. Alleen zijn is niks voor jou. Hannelore blog.jpg

Jouw CD is Gossip en je zingt Beth-Ditto gewijs alle liedjes mee. En met Seasick Steve krijgen we je eeuwige waarom-vragen ook altijd even getemperd.

Sinds kort heb je eindelijk ook vriendinnen, na jaren alleen maar met de jongens gespeeld te hebben. Toen ik je samen met die meisjes zag op je verjaardagsfeestje, zag ik eindelijk wat jouw juf bedoelde. Dat was vast het rustigste en fijnste feestje ooit!

Je bent en blijft mijn kleine katje uit de Axenroos, meestal poeslief, soms blaas je eens maar vooral lig je graag in de zetel bij mama of papa op schoot die je uitgebreid aaien, strelen, kietelen, kriebelen, masseren... Zoals het een echte kat betaamt.

Achter je stoere uiterlijk, schuilt toch vaak een klein meisje. Het is mijn uitdaging om dat nooit te vergeten en af en toe door je zelfzekerheid te prikken en je te laten voelen dat er niks mis is met klein en kwetsbaar zijn.

Mijn lieve meisje, er veranderde niet zoveel. Je bent wie je bent, je bent zo geboren en ik ben blij met een dochter zoals jij. Mijn klein geschenkje dat almaar groter wordt.

Je mama

21:16 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-08-10

Voor je vijfde verjaardag!

Liefste Hannelore,

5 jaar ben je geworden en we zullen het geweten hebben. Al maanden op voorhand was je ermee bezig. Wat gaan we eten als ik jarig ben? Wie mag er allemaal op mijn feestje komen? Hoeveel nachtjes slapen? Gaan we dan taart eten? En pannekoeken? En cake? Je moest en je zou de ster van de dag zijn.

Han 3.jpg

Het was je eerste verjaardag dat ik je niet bij me had, met oma aan zee. En wat heb ik je gemist. Je tatertje staat nooit stil en vooral je waarom-vragen drijven me soms tot regelrechte wanhoop. Je blijft een koppig madammeke. Een sterk karaktertje. Soms poeslief en soms heel kattig. Je staat je mannetje in het leven. Je doet niks liever dan in de vakantie naar het speelplein gaan, je lekker vies maken en meedoen aan groepsspelen die je dan thuis met het hele gezin wil naspelen. Ik vermoed dat jij een echte jeugdbewegingsmeid gaat worden.

 

Han2.jpg

Voor jou lijkt alles vanzelf te gaan. Je bent een kleine spons die alle informatie, alle nieuwe woorden in zich opzuigt. Je bent dan ook al heel 'wijs' voor je leeftijd. Je hebt een brede interesse maar vooral alles over de oorlogen en bezoekjes aan kathedralen, kerken en musea zijn jouw favoriet. Je puzzelt en knutselt dat  het een lieve lust is. Met je zus doe je alle echte meisjes-dingen zoals moedertje-en-vadertje spelen, met de poppen, elkaar schminken, giechelen, giechelen en nog 'ns giechelen... Met je kleine broer hang je de jongen uit. Ravotten, elkaar kopje onder duwen in het zwembad en je neemt hem bij de hand om als twee avonturiers wildwaterbanen en hoge glijbanen te bedwingen.

Han.jpg

Soms ben je een echte jongen maar af en toe zien we een echt meisje verschijnen. Vooral wanneer je een camera gespot hebt. Een écht modelletje noem jij jezelf.

Je hebt het hart op de tong, zegt altijd luidop wat je denkt en wat je voelt is voor niemand ooit een raadsel.

 

Als ik jou zie, ben ik altijd verbaasd hoe snel jij zo groot bent geworden. Maar tegelijkertijd ben je nog altijd mijn kleine meid, met je babyzachte velletje. Af en toe zeg je dat je niet groot wil worden, maar mijn lieve schat, dat gebeurt toch en ik kan je verzekeren dat het geen pijn doet. Integendeel!

Je mama

 

20:34 Gepost door Mama Blogt in Feest, Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-05-10

Voor de jarige

Suikerboontjes heeft ie nooit gehad, dus hebben we voor zijn tweede verjaardag zelf suikerbonendoosjes in elkaar geknutseld:

IMG_6716

 

 

 

 

 

IMG_6701

20:08 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-03-10

Warm

Buiten was het warm en binnen in de Roma ook. Concertje van Wim Mertens meegepikt en zelf warm vanbinnen geworden. Klassiek zoals klassiek zou moeten zijn. Met een pintje in de hand, tussen een geitenwollensokkenpubliek, geen stijve maatpakken maar swingende jeansbroeken.

De grote meneer had 5 jonge muzikanten bij. Een flow van viool, bas, altviool, cello en piano. Geen ego's maar samenspel, een stroom waarin je - willen of niet - meegesleurd werd. Het ging van crescendo en van een beetje triest en een beetje blij. Het ging van recht-naar-het-hart en van kriebels-in-de-buik.

Klassiek rockt!

15:19 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-12-09

Gezondheid!

Wij heffen het glas op 2010!

Gezondheid 1

 

 

 

 

 

 

Untitled

20:38 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-10-09

Ter plaaaatseeuh... RUST

Vier verjaardagsfeesten, twee vrijgezellenuitstapjes, twee trouwfeesten en evenzoveel katers, twee ouderavonden, één zoektocht, één Flandriatocht, één jaarmarkt, één kermis en dat allemaal in één maand tijd. Het is eventjes genoeg geweest. Manlief en ik vallen in slaap waar we staan. Veel nachtrust gemist maar veel nieuwe kennissen rijker. En de kinderen zijn telkens voorbeeldig geweest. We kunnen ermee buiten komen, met die van ons.

18:59 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-09

Het Leugenpaleis

Kind 2 gaat trouwen. Met groten Adam dan nog wel. In het koninklijk paleis. En iedereen die braaf is mag komen. Ook die grijze auto die daarnet zo lief was te stoppen aan het zebrapad. En die zwarte pickup en die rode mini en... Iedereen zal door het dolle heen zijn en lachen en zwaaien. Er zal snoep zijn à volonté. En wel 5 springkastelen. Het bruidspaar zal in een koets zitten getrokken door wel 20 paarden. Iedereen mag zijn lievelingsknuffel meebrengen. En mama gaat duizenden pannekoeken bakken. Er zullen draaimolens staan met vliegtuigjes en de genodigden kunnen zich tegoed doen aan smoutebollen en chocoladebroodjes. En ketchup zal er zijn. En lekstokken. En kauwgom. De lucht kleurt roze van de honderden flamingo's die overvliegen. Onder de genodigden tellen we Lucky Luke met Jolly Jumper, de Daltons alsook Toby van Mega Mindy en de hoofdrollen uit Cars.

En toen moest mama plots aan die brave huisvrouw denken, Magda Van Damme uit het Leugenpaleis. Alleen de klapsigaren ontbreken nog. Maar daar zal opa wel voor zorgen ;-)

20:31 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-06-09

Uitgeschud

Een jaartje geleden kondigde mijn beste vriendinnetje aan dat ze zou gaan trouwen. En met heel mijn hart stond ik daarachter. Soms ga je naar trouwfeesten waar je al op voorhand voelt dat dit nooit goed kan aflopen. Maar bij dit koppel, voelt het helemaal juist. Als je voelt dat je niks liever wil dan samen oud worden, dan klopt het plaatje. Geen angst, geen reserves, geen afstand. Als je dat voelt op een huwelijksfeest, dan vloeien de traantjes.

Het was een sprookjeshuwelijk. Ik durf te denken dat alle genodigden en de trouwers zelf zich vandaag een beetje leeg voelen na zoveel moois. Heimwee dat het al voorbij is. Een heel jaar hebben we met heel velen ernaar toe geleefd. Mijn dochters niet in het minst. En nu... nu is het voorbij. Het feest althans. Charlotte is bijna zes en ik hoop dat zij dit feest al gaat meedragen in haar herinneringen.

De kinderen waren voorbeeldig. Hannelore het perfecte bruidsmeisje, Charlotte de grote zus die zich over de kleintjes ontfermde. Ze hebben de dansvloer ingeweid, ons klein Jowanneke heeft alle vrouwenharten veroverd, ze hebben voor het eerst alledrie mogen opblijven zo lang ze wilden en ze haalden middernacht net. Met zijn drietjes hebben ze dan in de tent geslapen en ook dat ging allemaal heel voorbeeldig. Ik ben ontzettend trots op mijn mooie, mooie gezinnetje. Ik heb genoten als nooit tevoren.

Een mooi begin van deze vakantie.

10:33 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-06-09

Even slikken

Nu al een jaar of zes ga ik in de speelgoedwinkel recht naar het roze spul. Vandaag moest er voor het eerst een pakje voor een jongen van zes gekocht worden. Zo een echte jongen, die houdt van Spider- en Action Man enzo. Die houdt van Nintendo spelletjes en altijd loopt te schieten. De moed zakte me in de schoenen, daar tussen de rekken. Ik voelde me verloren, helemaal niet op mijn plaats. Veel zwart spul, veel pieuwers om Hannelore te citeren. Een Action Man met een gemeen uitziende hond aan een nog veel gemenere ketting. Geweren het ene al groter dan het andere. Battle dresses, Wolverine klauwen, boksballen, messen, zwaarden...

Gelukkig is er binnenkort ook een andere jongen die zes wordt. En als ik hem een béétje ken, zal ie blij zijn met het kookboek en het boek van Vos en haas dat ik voor hem kocht. Volgens mij is hij de échte man van de twee.

18:23 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-05-09

Mijn beste vriendinnetje...

... de meter van Hannelore dus, trouwt morgen. Het doet me denken aan al die jaren geleden. Toen was ik zo oud als mijn oudste dochter nu. Zij bijna zes, ik net zes. Het was mijn meter die trouwde en ik weet het nog als was het gisteren. De avond voor de grote dag, vlinders in mijn buik. Een onweer woedde over Vlaanderen en ik stond panische angsten uit dat het hele feest in het water zou vallen. Kon niet slapen. En zo zit ik hier nu met mijn dochter. Opgewonden is ze, een tikje zenuwachtig. Van slapen komt niks.

Strakjes trek ik me terug, met een glaasje wijn de badkamer in. Wassen, vijlen, lakken, smeren... Mijn beste vriendinnetje trouwt. En dat doet me iets.

21:31 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-05-09

Happy birthday!

Het kleintje wordt 1 vandaag...

09:46 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-05-09

Ja, ja, ook hier moederdag

Ik ben er een beetje laat mee maar ook hier hebben we moederdag gevierd. Het viel dit jaar plus minus samen met verjaardag van manlief dus hebben we ons uitgebreid getrakteerd op lekker eten en geestverrijkende dranken. Zonder kindjes. De kleine zavel is een Antwerps geheimpje. Dus ssst, niet verder vertellen. Subliem lekker eten. Het torentje van kingcrab bracht mij naar culinaire hoogten. We dronken er een limited edition van brouwerij De Coninck bij. En bij het nagerecht stond toch wel mijn favoriete dessertwijntje op de kaart. Bij de Montecristo blijven de suikerkristallen op je lippen plakken waarna je de rest van de avond verleidelijk af en toe met je tong langs je lippen streelt om af te sluiten met een letterlijk zoete zoen. En letterlijk is in deze context ook écht letterlijk. Verder stond ook de no nonsense aanpak me aan: perfecte keuken zonder blasé publiek en zonder stijf gedoe. Wandel hier binnen op je Birckenstocks of in bermuda, het kan allemaal. Voor herhaling vatbaar maar toch even wachten tot onze portemonnée terug wat gevuld geraakt...

Wat kreeg mama voor haar moederkesdag? Een totaal nutteloos cadeau. En dat is een compliment. Geen mixer, geen kruimeldief, geen messenset. Het werd een Nintendo DS! Nu trek ik me geregeld terug voor een brain check en voel mij dan even sexy en aantrekkelijk als Nicole Kidman. Dus, Manlief, schoon cadeau!

08:59 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-09

Wat als...

Wat als wij ooit de lotto winnen? Manlief en ik samen dromen van een vakantiehuisje in de Ardennen, manlief van een ferme oldtimer of sportwagen, als het maar 4 wielen heeft, ik van levenslang studeren, de kinderen van een zwembad... Sinds gisteren is er nog een droom bijgekomen. Na een bezoekje aan de Affordable Arts Fair bleek dat wat affordable is voor de ene dat toch niet helemaal is voor de andere. En wij zijn beginnen dromen. Van een huis vol kunst. Even twijfelden we want kunst is toch een goede belegging niet? Beter dan aandelen in elk geval. Maar ach, we zijn nog jong en dromen is leuk dus laten we het nog maar even zo.

Ons uitstapje naar Tour & Taxis viel samen met Valentijn én met twee uit-logeren-zijnde dochters. Kunst, snelle beet in een Brusselse bruine kroeg en daarna nog naar stand-upper Youssef El Mousaoui (sorry, Youssef maar die naam is écht wel moeilijk), de eerste Vlaams-Marokkaanse komiek. Dat alles overgoten met te veel schuimwijn (of nee, het was Martini Brut). Tof.

En vandaag had iedereen hier een kater. Samen met de dochters heb ik mijn roes uitgeslapen op de zetel. Zij moesten blijkbaar ook bekomen van hun oma-logeerpartij.

slapende hannelore

 

 

 

 

Zo'n valentijntjes mogen er nog komen. Het hoeft niet altijd een romantisch diner in een chique restaurant te zijn, een doos pralines of een bos bloemen. Met een Youssef ben ik ook blij!

19:25 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-01-09

SWOT

Voor school moet ik een sterkte-zwakte analyse maken van mezelf. Kwestie van uit te zoeken waar ik mijn stage moet gaan doen. Om een beetje op het juiste spoor te raken, zat ik vandaag op internet allerlei persoonlijkheidstesten in te vullen. Allemaal gebaseerd op de Jungiaanse categorieën: introvert, denkend, voelend en waarnemend. Vroeger scoorde ik steevast 'zeer introvert' terwijl ik mezelf toch eigenlijk wel extravert vind. Zo heb ik voor niemand geheimen, knoop ik makkelijk gesprekken aan met vreemden, voel ik me misschien niet zo in mijn sas als ik in het middelpunt van de belangstelling sta maar ben ik wel degelijk dol op feestjes...

Dat persoonlijkheidstests een momentopname zijn, dat wist ik al en dat bleek ook vandaag. Want... ik scoorde behoorlijk extravert! Daarnet in bad - met de verzorgingsproductjes die in een pakje onder de kerstboom zaten - toch even bij stilgestaan. Ja, ik moet toegeven, ik ben écht wel extravert en sociaal. Ik neem namelijk, in tegenstelling tot velen, met een zwaar gemoed afscheid van de feestdagen.

Sinds ik huisvrouw ben, zijn de zondagavondblues me vreemd maar vandaag heb ik er stevig last van. De kerstvakantie is mijn hoogtepunt van het jaar. En daarna val ik in een zwart gat. Tot ik ergens half augustus plots een kerstdeuntje in mijn hoofd krijg en al 'ns begin te denken wat we met oudjaar eigenlijk gaan doen. En of ik geen spetterend verjaardagsfeestje ga geven in december. Wie we wat cadeau zullen geven... Vanaf dan gaat het bergop met mij. In augustus is de jongste telg  jarig, in september de oudste. Dan is het uitkijken naar de eerste koude-neuzenwandeling gevolgd door warme choco. Sinterklaas, mijn eigen verjaardag, en dan... ja, ja, de kerstvakantie.

Familie, vrienden, kaartjes sturen, kaartjes krijgen, pakjes kopen, kerstballen knutselen, het hele land behangen met lichtjes. Zelfs die afschuwelijke kerstmannen die aan elk ander huis hangen neem ik er bij. En nu... nu is die hele hysterie weer een jaartje voorbij. Geen melige ballads op de radio meer (en nee, ik ga hem niet speciaal daarvoor op Radio2 afstemmen), geen overdaad aan familiefilms op TV, geen over-en-weer gemail van wie welk feest waar organiseert.

Mijn enige troost zijn uitnodigingen, voor geboortes, doopfeesten, trouwfeesten, fuiven voor wie 20, 30, 40, 50, 60 of 70 wordt, housewarmings, jubileums, ... The more, the merrier.

21:11 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-01-09

De menu

Het is niet om te stoefen maar het klinkt zo poëtisch...

Vooraf een winters soepje van knolselder en schorseneren. Daarna een slaatje van aardappeltjes, knolselder, prinsesseboontjes en knapperige appeltjes, een stukje gerookte forel en carpaccio van sint-jakobsvruchtjes aangevuld met een bolletje geslagen zure room. Als hoofdgerecht pangasusfilet op een pureetje van pompoen, overgoten met een yoghurtsausje, slaatje van raapjes en een pikant krokantje van pijnboompitten en gesmolten kaas. Als toetje een tiramisu met bosbessen en koekjes gedrenkt in gemberlikeur. Vanmorgen nog afgesloten met een appeltaartje op een briochebodempje. Dat alles tot stand gebracht in samenwerking met een bijzonder fijn gezelschap.

How can you not love this!

 

15:18 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-12-08

Mijn favoriete moment

Er is gepoetst, gewassen, verlucht, gekookt, gesneden, gehakt, gebakken en gestoomd. Het huis blinkt, de glazen schitteren, de kaarsjes wachten om aangestoken te worden.  En nu... is er stilte voor de storm. Het feestgedruis kan straks beginnen. Iedereen maakt zich klaar. Genietend van de stilte, een beetje spanning in de buik en vooral heel veel voorpret.

Dit is mijn favoriete moment. Alles onder controle, we hebben het weer geklaard. Ik wil altijd een beetje te vroeg klaar zijn. Alleen maar om ten volle van dit ogenblik te genieten.

16:27 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-12-08

Jarig

Happy birthday to me, happy birthday toooo meeee! 20u45. Kindjes in bed, manlief op de zetel aan het snurken... Zo ziet het leven van de 33-jarige er dus uit. Soit, man en kinders zijn uitgeput van uitgebreid mama-vieren. Totally forgiven. En elk jaartje dat erbij komt is een geschenkje. Ik ben niet van het type dat niet graag verjaart. Vieren moeten we, elk rimpeltje, elke grijze haar is een zegen. Ik heb ze dubbel en dik verdiend. Ben trots op een vetrolletje hier en een kraaienpootje daar. Eindelijk ben ik een vrouw en niet langer een opgeschoten puber. Mijn lijf draagt littekens, waaraan ik mijn kinderen te danken heb. Een rijkere, gelukkigere jarige is moeilijk te vinden. Een man en twee prachtige dochters. Wie wil daar nu niet de jaartjes voor optellen.

Anyway,

beauty and wisdom are not about counting the years, but about making the years count.

20:51 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

16-10-08

They don't come much prettier than this...

Ik ben zo geen vrouwtje-vrouw, geen meisje-meisje. Zo houd ik maar een heel klein beetje van shoppen. Geef ik geen fortuinen uit aan kledij. Er hangt geen bling-bling aan mijn lijf. Make-up met mate. Schoenen moeten vooral praktisch zijn. Zwart is het ideale kleur voor mijn vestimentair textiel. Kwestie dat je daar geen kinderspuug of chocoladehandafdrukjes op ziet. Geen Delvaux-handtassen. Of was het nu Hermes? Wel grote stevige katoenen tassen want daar kunnen zowel portefeuille, telefoon, pampers, snoetenpoetsers, lolly's, vitabissen, druivensuiker, een paraplu en een voorleesboek van Kikker in.

Maar once in a lifetime kom je ze tegen. De ideale schoen. De perfecte schoen. Liefde op het eerste gezicht. Gewoon, stoemelings tegengekomen. Bij Spullenhulp, godbetert. Net mijn maat. Da's gewoon voorbestemd. Een zonnige vrijdagmiddag, na een bezoek aan de kleurenconsulente (cadeau van Oma Moetje, waarvoor dank) op zoek naar rode accessoires. Want 's avonds trouwfeest in het verschiet en om te stralen moest ik van de dame met verstand van kleuren op zoek naar rood. De schitterende Antwerpse bij Spullenhulp viste ze meteen al op.

SCHOENENTWEE

Voorbestemd. Ik zeg het u. Twee maten te klein. Dus ik ging ze niet passen. Maar met die lange punt, misschien, misschien, een sprankeltje hoop. Ze pasten! Nipt, maar het ging! En ach, een trouwfeest, eerst even pronken op de receptie, dan lang aan tafel zitten en dan op blote voeten op de dansvloer. Maar nee hoor, tot drie uur 's ochtends heb ik gefeest en gedanst. Met de beste schoenen aan mijn voeten. I think this is the beginning of a beautiful friendship.

20:35 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-02-08

Petite kwizien

Alweer een fijne familiebijeenkomst waar de wijn overvloedig vloeide, het warm vertoeven was en de worstjes als vanouds heerlijk smaakten... Nadien trokken manlief en ik naar een restaurant waar men californian inspired cuisine serveerde. Een fijne ervaring, mag ik wel zeggen. Wat californian inspired wilde zeggen was even afwachten maar het bleek al snel heel fun te zijn. Gastheer van de avond was een doodgewone vlaming met een flinke knipoog. De gastvrouw (zaakvoerder en vrouw van de chef-kok) een authentieke californische.  Ze doorspekte haar beschrijvingen van de wijnen met veel wows en fun. Crazy kwam er ook nog aan te pas bij een californische Riesling die door mij zeer gesmaakt werd. Manlief vond hem iets minder. Het was een specialleke in elk geval. Niet voor ieders meug en dus best wel crazy te noemen.

Het eten was wat mijn oma petite cuisine noemde. Kleine beetjes dus. Maar oh zo heerlijk: spannende combinaties. Kokos met volkorenbrood en bloedappelsien, californische oester met gember (hoe veel beter dan een noordzee oester valt gewoon niet te beschrijven) en daarna laat mijn geheugen me in de steek. Was het de wijn of waren het de poëtische beschrijvingen van al wat we daarna nog kregen? Blijven nog het meeste hangen: een bevroren snoepje bij de koffie met een smaak ergens tussen kumquat en mandarijn en bij het dessert een schuimpje van granny smith en verschillende soorten pepers, een echt opkikkertje... En die crazy californische witte, die vergeet ik alvast nooit meer. Echt wow!

En nu maar hopen dat oma mijn dochters overleefd heeft.

 

 

 

 

10:27 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-12-07

 

Nieuwjaarswens

Wij zien 2008 alvast door een roze bril!

U ook?

Beste wensen van ons allevier...

16:55 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-08-07

U was weer geweldig...

Het jaarlijkse grote feest voor de verjarende meiden zit er weer op. Dit jaar hebben we het aantal beperkt gehouden: geen fuif of barbecue maar een simpel familiefeestje, heel traditioneel met koffie en taart in de namiddag en een koude plat in de vroege avond. Dat zijn de beste tijden van mijn leven, een huis vol met mensen, samen lekker eten en drinken. Meer moet dat niet zijn.

De jarigen waren in opperbeste stemming en dolgelukkig met hun pakjes. Hannelore is naar bed gegaan mét haar boekentas en haar badeendjes... En Charlotte? Die is met oma moetje en opa sigaar (tja, die namen heeft Charlotte zelf gekozen) naar Spa vertrokken op wellness traktatie... Maar ik heb ook een pakje gekregen: een hele mand vol met vers groenten, sla, tomaatjes, wortelen, prei... allemaal recht uit de tuin.

Mand

Hannelore en ik genieten van de stilte. Met zijn tweetjes in bad, samen een ijsje eten, gekke bekken trekken...

Woensdag en donderdag maken we dat wel weer goed. Net als vorige week komt dan een klasgenootje van Charlotte spelen. Liefst van al lopen ze gillend door het huis. Arme buren, denk ik vaak. Iemand zei me 'ns 'het enige wat die meisjes nog mankeren, zijn vleugeltjes...' En zo is het ook wel een beetje. Fladderende vlindertjes, dikke cherubijntjes of spitse elfjes, het heeft er allemaal wel wat van.

Schoon, toch, het leven als je bijna 4 bent met de school in het vooruitzicht maar nog even lekker vakantie. Lekker thuis bij mama, pannekoeken bakken en springen in de zetel.

Ik voeg nog een foto bij van een uninvited guest: Dimitri (zo hebben we hem gedoopt), het was fijn u erbij te hebben...

Krekel

 

16:20 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-12-06

Kerstwensen

En voila, hier onze kerstwensen! Aan iedereen evenveel pret gewenst als deze twee dames!

 

Kerstkaart web small

 

10:40 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-12-06

O jee, kerststress

Niet gedacht dat ik daar ooit last van zou hebben maar nu is het dus zover. Mijn eigen schuld, hoor. Wie haalt het ook in godsnaam in zijn hoofd alles zelf te willen maken. Zit ik hier te vloeken tegen een haperende computermuis omdat die me verhindert mijn eigengemaakte kerstkaarten tijdig de deur uit te krijgen. Volgend jaar misschien toch maar ietsje vroeger beginnen...

 

 

20:43 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |