05-10-11

Voetjes en wortels

Er staat een grote boom aan de kleuterschool. Een knoestige, met dikke wortels die uit de grond omhoog steken. Elke dag wil zoonlief dat ik hem een handje geef en stapt hij vol levenslust met zijn kleine voetjes over, op en tussen de wortels. Elke dag denk ik, hoeveel van die voetjes zijn hier door de decennia heen al over die wortels gegaan? Hoeveel blije en droeve gezichtjes heeft deze boom al gezien? Hoeveel peutertjes heeft hij in kleutertjes zien veranderen? En dan de andere kant zien opwandelen naar de lagere school? En hoeveel van die kleine voetjes wandelen nu elke dag opnieuw voorbij en zijn nu zelf grote voeten geworden die kleine voetjes naast zich hebben? Vele van die grote voeten hebben weinig tijd, merk ik, en trekken ongeduldig aan kleine handjes want men moet voort, voort, voort en ziet de boom niet meer staan. Gelukkig heb ik tijd. Tijd om elke dag opnieuw met veel geduld te wachten met een klein zacht handje in mijn grote hand en te kijken naar die knoestige wortels met die kleine voetjes erop. Soms in sandaaltjes, soms in laarsjes. Soms onder groene bladeren, soms - zoals nu - wadend door ritselende, gele blaadjes op de grond. Het is een mooie vriendschap, mijn zoon en die boom. Hopelijk mag het nog lang blijven duren. Hopelijk heeft zoonlief ooit zelf kleine voetjes naast zich en kleine handjes in zijn grote handen. Maar vooral: hopelijk heeft hij de tijd om op die kleine voetjes te wachten.

09:48 Gepost door Mama Blogt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.