01-12-10

Sint en sneeuw

Elk jaar neem ik glimlachend waar hoe sint en sneeuw alle religies, alle afkomsten, alle rangen en standen bij elkaar brengen. Mama's aan de schoolpoort rillen en lachen, kindjes kijken reikhalzend uit naar 6 december en poedersuikeren elkaar met sneeuw en de papa's zwoegen en puffen met sleetjes achter zich aan.

Op weg naar school kwamen kind 2 en ik de pieten en de sint tegen. Mijn jongedame begint dan meteen dieppaars te blozen want diep in haar binnenste weet ze goed dat ze niet altijd even flink is geweest en het moest toch maar eens waar zijn van die zak en die roe. Kind 2 is een fel dwarsliggertje met geheel eigen meningen over de wereld en wie haar bevolkt, ze is slim en wijs, zelfs wat vlug voor haar leeftijd, ze is mondig en gevat. Maar ze is ook een diepgelovig kind. God, Jezus maar ook de Sint en de paasklokken, ze gelooft het allemaal, mijn klein vroom zieltje. Geheel in tegenstelling tot mijn eerste kind, die gelooft er allemaal niks van. Zit zuchtend en verwonderd te kijken tijdens een sinterklaasshow naar al die poeha en begrijpt er geen jota van. Idolatrie of afgoderij, het is niet aan haar besteed, laat staan stilzitten en stilzwijgen tijdens de kinderviering in de kerk. Met kritische ogen neemt ze de pastoor en jolige hippie-voorgangers waar en denkt er het hare van. En ik, ik denk er het mijne van: hoe in godsnaam hebben wij twee zo totaal verschillende dochters op de wereld weten te zetten.

11:32 Gepost door Mama Blogt | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.