27-10-10

Domweg gelukkig

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.
Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.
 
Dit schreef ooit een juf Nederlands in mijn schoolrapport en dat is me altijd bijgebleven. Hoe word ik gelukkig, je vindt er overal receptjes voor tegenwoordig. Met het World Book of Happines zou je niet meer ongelukkig mogen zijn. Onlangs zat er bij Knack ook een geluksbijlage. Die heeft een tijdje bij ons op het toilet gelegen, hetzelfde lot beschoren als alle andere Knackjes. En net als bij al die andere Knackjes is het toilet de beste plek om eens diep na te denken en stil te staan. In navolging van de BV's in dat geluksboekje, heb ik mijn eigen gelukspaspoort gemaakt. Tijd om te delen en mijn categorietje 'mens erger je niet' lik op stuk te geven:
- mijn geluksplek: naast manlief in bed kruipen, waar dat bedje ook staat
- mijn geluksboek: alles van John Irving (ook al gaan bijna alle hoofdpersonages dood, het leven gaat gewoon verder langs zijn kronkelige paden en men leve voort in zijn kinderen)
- mijn geluksmuziek: het requiem van Mozart (je even klein voelen in het licht van zoiets goddelijks), Avalon van Roxy Music (altijd weer helemaal verliefd), de cellosonates van Back (omdat er diep vanbinnen iets meetrilt) en eigenlijk al de rest ook
- mijn geluksvoorwerp: elk boek dat ik op dat moment aan het lezen ben en mijn fiets
- mijn gelukskunstwerk: het hele oeuvre aan knutsels van mijn kinderen (en dat zijn er veel)
- mijn geluksfilm: Parenthood (de chaos en onvoorspelbaarheid van kinderen opvoeden), Cookie's Fortune (slice of life of hoe het allemaal ook zonder veel miserie kan), Peter Pan (er zijn er dus nog die niet graag volwassen worden),
- mijn geluksmomenten: zingen en/of headbangen met de kinderen, fietsen over de ring van Antwerpen en de auto's in file zien staan, de eerste kerstversiering die wordt opgehangen in de straten, de dagen die langer worden, de dagen die korter worden, pannekoeken en warme choco na een flinke herfstwandeling, een middagdutje op de zetel met kind 2 in mijn armen, versgewassen kindjes in pyama voor de televisie, taart bakken voor een feestje thuis, aan de klap raken met een wildvreemde op de tram, de blije gezichtjes als ik de kindjes met open armen van school afhaal, op zondagmiddag onverwacht de tijd vinden om in alle rust de weekendkrant van A tot Z te lezen in de zon achter het raam, de ondergaande zon die alles goud kleurt, de volle maan die recht onze traphal binnenschijnt, de stad die 's ochtendsvroeg van mij alleen is en nog niet van de dagjesmensen, de geuren op de markt, uit eten met manlief en nooit uitgepraat geraken, spijt bekennen na de ruzie, een opgeruimd en fris huisje, waterzooi en frieten van 't frituur, zompig van de stoofvleessaus inclusief met curryworstje special, de noten van onze hazelaar, een baby vasthouden en daar helemaal zen van worden, een plasje van mijn kleintje in het potje, de knalroos gekleurde ochtendlucht die compleet zou misstaan op een schilderij, een thriller op zaterdagavond, de laatste regels van mijn boek voor ik in slaap dommel, nog altijd kriebels in mijn tenen als ik manlief zijn stem aan telefoon hoor, kleine onderbroekjes op de wasdraad, de gedachte aan mijn oma die een talent had voor gelukkig zijn ...
En zo kan ik nog wel even doorgaan met domweg gelukkig zijn.

 

16:19 Gepost door Mama Blogt | Permalink | Commentaren (2) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

Commentaren

Waw Katrien, ik lees uw stukjes altijd in één ruk uit :)... Het zijn altijd korte stukjes ook vaneigens maar toch lust ik na de laatste zin altijd nog meer van hetzelfde moois! Je hebt een talent om de dingen te benoemen zoals ze (voor jou) zijn. Wat hebben jouw kindjes een fan-tas-tische mama zeg. Ongelooflijk!
groetjes, Eef

Gepost door: Evita | 28-10-10

yep : Bach : idem ( lang leve de cello); maanlicht, zonlicht....
Het gevoel dat lente in de lucht hang (voor mij de tijd dat mijn kindjes geboren moesten worden; een tijd vol verwachting)
een mals lenteregenbuitje.....
Er is zoveel.....mooi en herkenbaar!!!

Gepost door: cindy | 03-11-10

De commentaren zijn gesloten.