21-05-10

Kind 3

Gelukkige verjaardag, kleine man! Een flinke tweejarige hebben we nu in huis en een jaartje woon je nu al bij ons. Helemaal geïntegreerd. Gek van je zussen en je zussen gek van jou. Van de drie ben jij de grootste knuffelaar. Met een hartveroverende tederheid sla je je armpjes om mijn nek en trekt mij naar je toe. Of je komt mijn benen een uitgebreide knuffelbeurt geven als ik aan de afwas ben.

Mijn favoriete moment met jou is je in bed stoppen. Dan hebben we even exclusieve tijd voor elkaar en brabbel je honderduit. Je zingt van 'iejadeejah' en van 'hihihi hahaha koppebijkeekenaa'. Je doet van 'handjes draaien' en van 'blijblijblij'. Intussen weet je eindelijk waar je neus staat. Je voet weet je ook al en je oor. Maar waar je buik zit, of je hoofd, dat krijgen we je niet wijsgemaakt. Je bent nog steeds gek op het kiekeboespelletje en zwaait graag naar jezelf in de spiegel. Bij het slapengaan hoort een heel ritueel: eerst een dikke kus, dan leg ik je neer en geef je een handkus, dan nog een high five, nog 'ns zwaaien, een kneep in je neus, je knuffelkonijn tegen je hoofdje links, je oude slaapzak als knuffeldeken rechts en een dikke duim in je mondje. Je bent met niks toegekomen maar hebt intussen al een hele collectie in je bed.

Je favoriete speelgoed is het poetsgerei. Een hele dag loop je te dweilen, vegen, wrijven, ... En als het zonnetje schijnt ben je de koning te rijk want dan mag je buiten spelen en hoor ik je uuuuuren niet.

Met je grote bruine ogen, steel je alle vrouwenharten. En dat weet je ook! Geen vrouw is veilig voor jou. Je kijkt ze doordringend aan met grote, smekende hondenogen en je weet dat het werkt. Maar ook van kleine babies ben je nog altijd gek. Je draaft aan met al je speelgoed en wil de kleintjes verwennen. Mijn bevertje*.

Waar je vroeger panikeerde als wij ons boos maakten op jou, heb je nu voldoende zelfvertrouwen om ons te negeren. Of je gewoon terug boos te maken op ons. En dat zullen we geweten hebben. Met bittere, bijna volwassen ernst maak je ons duidelijk dat je boos-zijn van onze kant niet apprecieert. Gelukkig ken je nog niet te veel woorden, denk ik dan. Als manlief én ik aan hetzelfde zeel trekken en samen boos zijn, zoek je troost bij de oudste zus. Daar haal je namelijk altijd je gelijk.

Je eerste woorden - ze laten wat op zich wachten - zijn 'tinken' (drinken), 'poesj' (poes), 'kikkie' (dikkie de poes), 'tata kindjes', 'choco' (hoe kan het ook anders), 'beebie' en 'mijn mama/papa'. Verbaal doe je wat langer over je ontwikkeling maar andere dingen gaan supersnel: alleen eten en drinken, je neus snuiten, jezelf wassen, klauteren en klimmen, zwemmen (inclusief kopje onder gaan), springen, voetballen, zingen en noem maar op. 

Eten kan je als de beste. Het is een enorm plezier om jou mee aan tafel te hebben. Je zit al klaar terwijl ik nog aan het koken ben, vol ongeduld te wachten. En je zit er nog als iedereen allang terug klaar is. Je lust bijna alles en eet voortdurend met het commentaar van 'njam njam'.  's Ochtends staat er een heel ontbijtbuffet voor je klaar en eet je zo ongeveer van half acht tot tien uur. Boterhammetjes met choco zijn favoriet. Bij voorkeur plooi je ze open en lik je de choco eraf zodat ik elke ochtend de choco uit je haar en van achter je oren sta te wassen. Als je bordje leeg is, geef je jezelf graag een applausje.

Een kleine clown ben je ook. Je staat graag in het middelpunt van de belangstelling, gekke bekken trekkend om iedereen aan het lachen te krijgen. Als je naar je mama gaat, breekt mijn hart niet, want ik weet dat je haar ook graag ziet en zij jou. Maar als ik je terug mag komen halen, moet ik eerlijk bekennen, maakt mijn hart wel altijd enkele vreugdesprongen en ben ik dolblij je terug te zien.

Kortom, een vrolijke jongeman die met grote ogen nieuwsgierig naar de wereld kijkt. Je weet heel goed wat je wil en niet wil en knuffelt als de beste. Je hebt veel liefde om te geven en strooit er kwistig mee rond. Dat je zulk een vrolijk bazeke mag blijven! Wij zijn blij met jou erbij!

* Roos van Axen

10:00 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hey Katrien,
Ik ken dit baasje niet, maar zoals jij hem beschrijft, met zoveel liefde, lijkt hij me om op te eten :)... wat een geluk dat hij bij jullie mag zijn... veel liefs,

Gepost door: Eef | 29-05-10

De commentaren zijn gesloten.