20-08-09

In het geheugen gegrift

19 augustus 2009 zal ik nooit meer vergeten. Het was één van die dagen in een mensenleven waar een gouden randje omheen zit. In de avondzon, mijn favoriete licht, als het vurige geel omslaat in vloeibaar goud, en mijn dochters haren als een aureooltje om hun hoofdje schitteren, liet ik mijn oudste nog 'ns los. Ik hield de stok aan haar fiets nog even vast maar dat was meer om mijzelf gerust te stellen dan om haar in evenwicht te houden. Ze was weg... Helemaal alleen op haar fiets. Zonder oefenen, zonder vallen, nergens tegengereden. Stoppen aan elk zebrapad. Verantwoordelijk als altijd. Vandaag heeft mama een heel trots gevoel maar ook een beetje hartzeer omdat het kleintje nu zo groot wordt. En Charlotte? Die heeft zadelpijn.

09:54 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-08-09

Voor iedereen

Ik heb 'm al vaak bekeken. Met dank aan Tante Annie. En ik wil 'm graag delen: www.dayswithmyfather.com.

12:44 Gepost door Mama Blogt in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

16-08-09

Emotioneel

Emotionele vrouwen, het hoeft echt geen probleem te zijn. Zo las ik net een heuglijk bericht in Knack: 'hoe hoger het emotionele quotiënt van een vrouw (gedefineerd als haar kwaliteiten in het inschatten van haar eigen emoties en die van anderen), hoe hoger het aantal orgasmes dat ze kan krijgen tijdens seksuele activiteit.' Ha!

19:12 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-08-09

Straf

Ik herinner het me als was het gisteren. Als kind was ik licht gefrustreerd dat die lieve Jezus waarover we leerden op school, een man was en hoegenaamd geen meisje. Ik vond het toen al niet eerlijk dat alle belangrijke functies altijd door mannen werden ingevuld.

Komt Charlotte mij gisteren vragen waarom Jezus geen meisje is. En Hannelore vindt enkel Mega Mindy als enige vrouw in de wereld van de superhelden wat magertjes. Zo moeder zo dochters. Feministes in de dop?

20:45 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Briefje

LORE 1Tijd voor nog eens een briefje. Mijn kleinste meid, kind 2 dus, is pas 4 geworden. We hebben het op vakantie gevierd met vlagjes aan de tent, een step als cadeau en op een marktje in Bouillon heb je een middeleeuwse prinsessenkroon gekregen. Die heb je sindsdien nog niet uit willen doen. Je staat ermee op en gaat ermee slapen. Op je verjaardag zelf was je de ster en je had meteen ook de allures. Wij moesten jou in de watten leggen, voor minder ging je niet! En grote zus moest ook maar een dagje naar jouw pijpen dansen.

Je hebt een flinke groeischeut gekregen de laatste weken. Bijna net zo groot als je zus en dat is ook al geen kleintje. Je babyvet hangt er nog een beetje aan. Gelukkig voor mij want daar ben ik gek op. Je zachte babyvelletje, je ronde voetjes en handjes, je bolle wangetjes... Laat het nog maar even zo!

Later wil je meester worden. Of jongen. Of superheld. Of soms zeg je: als ik later een jongen ben, dan word ik superheld. Of je beweert staalhard dat je vroeger een jongen was. Je speelt graag bij de buurjongen waar een huis vol jongensspeelgoed staat. Playmobil-ridders zijn je favoriet. En toch houd je ook van meisjesspelletjes. Je verkleed je graag als prinses of speelt mama met de poppen.

Je bent en blijft een haantje-de-voorste. Terwijl je zus eerder observeert en de kat uit de boom kijkt, loop jij voorop en zit op de eerste rij. Op vakantie spreek je iedereen aan en vertel je trots dat je jarig bent. Ik zie in jou wel een showbizzfiguur, een actrice, stand-up-comedian of althans 'iets in de media'?LORE 2

Je doet het flink op school, gaat trouwen met groten Adam of met Leni. Daar ben je nog niet helemaal uit. Je hebt het hart op de tong. Een open boek. Jouw emoties laten zich niet raden: die lees je gewoon van je gezicht. Je kan lastig zijn van te veel drukte. Je hebt graag dat alle dagen een beetje hetzelfde zijn. Voor jou dus liever het wat kalmere schooljaar dan de drukke vakantie met veel logeerpartijtjes en lang opblijven. Je bent en blijft ook een vroege vogel. Al van bij je geboorte ga je graag vroeg naar bed en vroeg uit de veren. Helemaal de papa en so unlike de mama. Eten is vooral vlees en petatjes. Groensel en fruit is niet aan jou besteed. Opnieuw helemaal je papa. Maar uiterlijk lijk je op mij, naar 't schijnt. En dat beschouw ik als een compliment want ik vind jou een supermooie meid. Vooral je blinkende deugnietogen, dat blijft jouw grote troef. Je bent een bron van genot voor mij als liefhebberend fotograaf. En de mooiste foto's zijn niet alleen die waarop je lacht. Jouw bijnaam is veranderd van prinses Decibel naar Donderwolkje of Kruidje-roer-me-niet. Je stapt geregeld met het 'andere' been uit bed. Maar zoals het ook in de natuur gaat: na regen komt ALTIJD zonneschijn. En als jouw zonneke schijnt, mijn liefste schat, dan is de hele wereld blij!

 

 

20:41 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Terug van weggeweest

Van een kort maar fijn vakantietje. Alweer versteld gestaan van de schoonheid van ons belgenland. Dit keer was het de gaumestreek. Naar het schijnt de provence van België en met het zonneke van de afgelopen week waanden we ons daar ook het grootste deel van de tijd. Wat zachter glooiingen dan de echte Ardennen, wat lieflijker natuur en pittoresker dorpjes.

Het kampeeravontuur was deels een succes. De nieuwe tent is een luxegeval. En onder luxe versta ik: recht kunnen staan om me aan en uit te kleden. De camping was mooi, een ruime kampeerplek, vlakbij de Semois, veel groensel, zwembadje en perfecte kinderanimatie. Maar ook véél nederlanders. Mét veel nachtlawaai. De boodschap luidt: volgend jaar camping waarvan de uitbaters alleen maar Frans praten. Dat vermindert namelijk de kans op Nederlandse kampeergenoten. Ik wilde het in het begin nog aanzien (manlief wilde meteen al naar huis) maar na een week had ik toch een moooorgen ipv. bonjour teveel gehoord. Wil iemand ze trouwens ook 'ns diets maken dat een pistolet géén bolletje is?  En de razend populaire Henkie op de karaoke is nu ook niet meteen de reden waarom we naar het zuiden van België afgezakt waren.

En toch was 't een schoon reisje. Ben ontspannen teruggekomen en ook een beetje chauvinistischer geworden. Hoe schoon ons land is. En hoe beleefd en bescheiden we meestal zijn.

 

20:20 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-09

Het leven gaat gewoon door...

Ik tegen mijn dochters: 'Als jullie zo blijven ruziemaken, tel ik tot 3 en dan gaat de computer uit!'

De buurjongen: 'Mijn mama telt tot 5.'

18:52 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Van kleine en grote pijntjes

Het was even schrikken vanmiddag. De telefoon ging: manlief en de dochters hadden een accident op de snelweg. Auto total loss, mijn liefsten allemaal ongedeerd. Iedereen is nu weer veilig thuis maar het is muis- en muisstil. Ik kan alleen maar ontzettend blij en dankbaar zijn. Het was close en toch hebben ze zelfs geen schrammetje. Wij hebben een hééél goeie engelbewaarder! Het plaatst alles meteen in een ander perspectief. Kleine pijntjes zijn helemaal vergeven en vergeten.

Ik schreef het vroeger al: je hoort het op de radio zo vaak. En we staan er niet meer bij stil. Maar het is toch elke keer iemands man of vrouw, iemands kind, iemands moeder of vader...

En als iemand een blauw knuffelpaardje ziet liggen langs de snelweg, dan is dat Paco, de lieveling van Hannelore.

16:21 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |