03-08-09

Van kleine en grote pijntjes

Het was even schrikken vanmiddag. De telefoon ging: manlief en de dochters hadden een accident op de snelweg. Auto total loss, mijn liefsten allemaal ongedeerd. Iedereen is nu weer veilig thuis maar het is muis- en muisstil. Ik kan alleen maar ontzettend blij en dankbaar zijn. Het was close en toch hebben ze zelfs geen schrammetje. Wij hebben een hééél goeie engelbewaarder! Het plaatst alles meteen in een ander perspectief. Kleine pijntjes zijn helemaal vergeven en vergeten.

Ik schreef het vroeger al: je hoort het op de radio zo vaak. En we staan er niet meer bij stil. Maar het is toch elke keer iemands man of vrouw, iemands kind, iemands moeder of vader...

En als iemand een blauw knuffelpaardje ziet liggen langs de snelweg, dan is dat Paco, de lieveling van Hannelore.

16:21 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

oei, niet het genre berichtjes dat ik met graagte lees hier! Blij dat iedereen ok is hoor

Gepost door: Pascal | 04-08-09

dikke OEF dat alles OK is,
even schrikken ook om dit te lezen

als je elke dag op de weg bent, zie je elke dag wel ergens iets en dan hoop je inderdaad dat je gespaard mag blijven...

Gepost door: Anja | 11-08-09

De commentaren zijn gesloten.