23-07-09

Ontroering

Er zat post voor kind 1 in de bus. Een brief van haar nieuwe school. En al lezende raakte ik helemaal geëmotioneerd. Het komt wel heel dichtbij nu. Mijn kleintje wordt echt groot. Een lijstje wat we nog moeten aanschaffen: een degelijke boekentas (geen rugzak), een kaft, een pennenzak, een turnzak... En ook thuis moet er wat voorzien worden: een blauwe en een groene balpen, een potlood, een gom. O jee, huiswerk, denk ik dan.

Ben vandaag al eens wat boekentassen gaan prospecteren. Kwestie van goed voorbereid te velde te gaan en mij niet te laten verleiden tot roze Didl- of K3-gevallen. Maar wat zien die tassen er groot uit. Ik barst bijna in snikken uit als ik aan haar tengere schoudertjes denk die binnenkort die zware tas zullen moeten dragen. 

Dat mijn meisje naar het eerste gaat, het doet me meer dan die eerste dag naar de kribbe. Of die eerste dag naar de kleuterklas. Of zelfs die eerste dag, bijna een jaar geleden, op haar nieuwe school. Er komt lezen aan. En schrijven. Punten op tien. En rapporten. Rode opmerkingen van de juf. Doe zo voort of kan beter. Haar leventje krijgt er een geutje ernst bijgegoten. We kunnen alleen maar hopen dat ze even graag zal lezen als haar mama en even graag zal rekenen als haar papa en dat het niet andersom zal zijn...

 

19:35 Gepost door Mama Blogt in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Rood? Neen GROEN Tegenwoordig mogen leerkrachten de opmerkingen niet meer in het rood zetten. Veel te negatief, dus je zal veel groen voorgeschoteld krijgen ;)

Gepost door: Maarten | 24-07-09

De commentaren zijn gesloten.