28-05-09

Mijn beste vriendinnetje...

... de meter van Hannelore dus, trouwt morgen. Het doet me denken aan al die jaren geleden. Toen was ik zo oud als mijn oudste dochter nu. Zij bijna zes, ik net zes. Het was mijn meter die trouwde en ik weet het nog als was het gisteren. De avond voor de grote dag, vlinders in mijn buik. Een onweer woedde over Vlaanderen en ik stond panische angsten uit dat het hele feest in het water zou vallen. Kon niet slapen. En zo zit ik hier nu met mijn dochter. Opgewonden is ze, een tikje zenuwachtig. Van slapen komt niks.

Strakjes trek ik me terug, met een glaasje wijn de badkamer in. Wassen, vijlen, lakken, smeren... Mijn beste vriendinnetje trouwt. En dat doet me iets.

21:31 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-05-09

Het kleine meisje drinkt een glas en ander prettigs

  

IMG_5825

IMG_5824

 

 

 

 

 

IMG_5826 IMG_5838

 

 

 

 

 

 

IMG_5827IMG_5829

 

 

 

 

 

 

 

IMG_5831IMG_5833

 

 

 

 

IMG_5834

20:25 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

20-05-09

Een wereld vol verschillen

Mijn dochters menen dat er een verschil is tussen - hou je vast - protjes, scheetjes en windjes. Een protje dat maakt geluid maar stinkt niet. Een scheetje maakt ook geluid en stinkt. Het windje, daar waren ze nog niet helemaal uit hoe dat precies zit.

20:23 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Ons park

Het was weer heerlijk vertoeven in ons park. Vlakbij en toch even heel ver weg. In een zee van madeliefjes. Dank u, stad, om nog eventjes het gras niet af te rijden. 't Was prachtig. Een zweedse prent uit de jaren zeventig, zo leek het wel met mijn twee blonde, blonde dochters.

Ons park lééft. We zijn er nooit alleen, niet in de winter en niet in de zomer. Vandaag vulde het groen zich kort na de middag met gezinnen in alle geuren en kleuren. Velen hadden een picknickdekentje bij. En daar zitten wij dan tussen, te genieten. Er is niks 'te doen'. Ik denk niet aan het huishouden, of aan de studies. En ook de stad heeft niks 'te doen'. Er is op een dag als deze niets georganiseerd - wat in onze stad een echte uitzondering is. En toch zit ons parkje vol. Mensen zoeken elkaar op. Kinderen mogen rennen, zich vuilmaken, verbroederen... We komen veel bekenden tegen, ook al wonen we hier nog maar een klein jaartje. Het kleintje leert stappen in het park, stoer achter het roze poppenvoituurke van dochterlief. Ik heb madeliefkroontjes gemaakt voor de meiden. Er is een poppenbuggy in de vijver gesukkeld maar ik heb hem gered. 

Soit, weeral een dagje om te onthouden.

20:20 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Van kleppertjes, dufferen en toechen

Mama heeft drie flinke toechen achter de rug. Zo noemt het kleine meisje mijn examens. En nu is het tijd dat mama terug controle verwerft over het huishouden. Er moet gestoft, gedweild, gewassen en gestreken. Vreemde vaststelling: wat ik normaal he-le-maal niet graag doe, wordt na een stevige blokperiode, gekluisterd achter bureau, ineens heel leuk en bevrijdend. Terug wat orde in de chaos.

Jammer genoeg heb ik weer een pedagogische studiedag van de kinders hun juffen op mijn dak. Het is dus dweilen met de kraan open.

Maar soit, straks lekker pannekoeken bakken en daarna naar de speeltuin. Ze mogen van mij hun roze kleppertjes aan (lees: slippers). En hopelijk dufferen ze alleen van de glijbaan.

Door de examens heeft mijn hoofd een tijdje elders gezeten. De juffen zullen het geweten hebben: vergeten boterhammekes, verloren boekentassen, kapotte brillen... En de kinderen ook: er is geen huis mee te houden. Kibbelen en vitten. Alles is plots een wedstrijd. Eerst op de trap, eerst aan tafel, eerst een koek, eerst de televisie aanzetten, eerst kleuren, eerst... Of meest koek, meest stiften, meest puzzelstukken... Allesbehalve eerst in bed en meest groenten. Ik heb wat recht te zetten de komende weken. En ondanks mijn positieve instelling van vanmorgen, ben ik eigenlijk alweer een beetje moe... Ik hoop dat de schommels in de speeltuin de hele tijd bezet zijn, dan ben ik vrijgesteld van duwen.

10:28 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-05-09

Mannekes

Dat het kleintje een echt alfamanneke is, had ik meteen al in het snotje. Maar vanmorgen was het er toch een beetje over. Met een stuk speelgoed in de mond, was het net the godfather in het klein. So alfa!

En dat het stuk speelgoed een roze haarspeld was, verandert daar niets aan.

09:49 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Happy birthday!

Het kleintje wordt 1 vandaag...

09:46 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

13-05-09

Kleine man

Het kleintje staat! En hij doet dat met een aanloop. Je moet het zien om het te begrijpen... En fier dat hij is.  Toch ook een schoon moederdagcadeau.

09:02 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Ja, ja, ook hier moederdag

Ik ben er een beetje laat mee maar ook hier hebben we moederdag gevierd. Het viel dit jaar plus minus samen met verjaardag van manlief dus hebben we ons uitgebreid getrakteerd op lekker eten en geestverrijkende dranken. Zonder kindjes. De kleine zavel is een Antwerps geheimpje. Dus ssst, niet verder vertellen. Subliem lekker eten. Het torentje van kingcrab bracht mij naar culinaire hoogten. We dronken er een limited edition van brouwerij De Coninck bij. En bij het nagerecht stond toch wel mijn favoriete dessertwijntje op de kaart. Bij de Montecristo blijven de suikerkristallen op je lippen plakken waarna je de rest van de avond verleidelijk af en toe met je tong langs je lippen streelt om af te sluiten met een letterlijk zoete zoen. En letterlijk is in deze context ook écht letterlijk. Verder stond ook de no nonsense aanpak me aan: perfecte keuken zonder blasé publiek en zonder stijf gedoe. Wandel hier binnen op je Birckenstocks of in bermuda, het kan allemaal. Voor herhaling vatbaar maar toch even wachten tot onze portemonnée terug wat gevuld geraakt...

Wat kreeg mama voor haar moederkesdag? Een totaal nutteloos cadeau. En dat is een compliment. Geen mixer, geen kruimeldief, geen messenset. Het werd een Nintendo DS! Nu trek ik me geregeld terug voor een brain check en voel mij dan even sexy en aantrekkelijk als Nicole Kidman. Dus, Manlief, schoon cadeau!

08:59 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-09

Kindertaal

Hannelore heeft twee ammers en eet graag komkorm. Begrijpe wie begrijpe kan!

20:00 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-05-09

Groene vingers

Eerder schreef ik het hier al neer: groene vingers heb ik niet. Nochtans, wie me kent zou dat wel verwachten. Ik ben het doe-het-zelf type. Maak zelf kleertjes voor de kinderen, ben superhandig met haak-, brei- en gewone naald. Ik schilder en ik schrijf. Bak graag zelf mijn brood. Trek aardig mijn plan in de keuken.

Daarnaast ben ik in het diepst van mijn binnenste een groen meisje. Ik verfoei de auto en doe alles te voet of met de fiets. Kies voor bio. Kies voor gezond. Hou van en respecteer de natuur.

Dus waarom, oh waarom, wil dat maar niet lukken met die tuin. In mijn poging tot groententuin heeft enkel de waterkers het gehaald. Iets wat mijn dochter van 5 ook kan. Zelfs de radijsjes zijn mislukt. Er is één schamel exemplaar uit de tuin gekomen dat je min of meer geslaagd kan noemen. En die ene opeten is ook een beetje zielig, niet? Dus hier is ie:

RADIJSJE

 

 

 

 

Maar niet getreurd. Het opzet is alvast geslaagd: de kindjes weten nu dat radijsjes en waterkers niet in de winkel groeien maar in de tuin van iemand met groenere vingers dan hun mama.

09:13 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-05-09

Metamorfose

Hoe komt het toch dat je als kind 's ochtends meteen klaar wakker bent, vol goesting om de dag te beginnen, of je nu veel geslapen hebt of niet, en dat je later je oh zo graag nog 'ns vijf minuutjes wil omdraaien, en nog 'ns vijf, zelfs als je een flinke nachtrust hebt gehad? Hoe komt het dat mijn Hannelorekes mondje 's morgens om zessen veel meer te vertellen heeft dan 's avonds om zevenen? En dat dat bij mij net omgekeerd is? Dat ik bij ochtenddauw maar langzaam op gang te trekken ben en bij zonsondergang dan weer niet te stoppen? Waar en wanneer in een mensenleven gebeurt die ommekeer?

20:15 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Fluitketeltje

De druk wordt hoog in mijn fluitketeltje. Binnenkort 3 examens op één dag. De spanning is voelbaar zowel bij mezelf als bij mijn klasgenoten. Mama hier loopt thuis kriegel rond (een beetje maar?!). De kindjes heb ik uitgelegd dat dat komt omdat ik toets heb en ze lijken dat te begrijpen en me te vergeven voor mijn lichtgeraaktheid. Ik heb er zelf meer last van, denk ik. Als ik me terug begin te ergeren aan de drukte in de supermarkt, meen dat ik voorrang heb omdat IK wél veel te doen heb (zoals familierecht blokken) terwijl de bejaarden in de rij voor mij niets te doen hebben... dan weet ik hoe laat het is. Rustig ademhalen, even tanden bijten. Komt wel weer goed met mama.

 

 

09:15 Gepost door Mama Blogt in School | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-05-09

Verplicht!

"(...) kinderen van alle rassen en nationaliteiten dienen zeker tot aan het derde levensjaar door elke volwassene te worden toegeglimlacht."

Uit: Episodes van Kees Van Kooten, een allerschattigst boekje van een opa die he-le-maal wild is van zijn kleinzoon. Niet alleen kinderen van -3 toeglimlachen is verplicht. Dit boekje lezen is ook een must.

19:31 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-05-09

Ziekte van de tijd

Als we Klein Jowanneke* mogen geloven, is 35 worden worden alleen maar goed voor nostalgie. En voor een Citroën Berlingo, een schuld-saldoverzekering, verbouwperikelen en klein mannen. Verantwoordelijkheid, kortom. 't Is waar, de 35 naderend verlang je soms naar het onbezonnen tiener of twintiger zijn. Headbangen, smachten naar de eerste kus, ervan overtuigd zijn dat je gigantisch diepgaande filosofische gedachten hebt, dromen van later.

En toch zou IK niet terug willen gaan. De duizendste kus met manlief smaakt zoveel beter dan die eerste klungelige zoen achter de bib. Met kauwgum in de mond, godbetert. Het leven maakt me ook lang zo kwaad niet meer. In tegenstelling tot Klein Jowanneke, die met de jaren lichtgeraakter wordt, vaart in mij juist de rust. Het is allemaal zo belangrijk niet in het licht der jaren. Meer je eigen leven leiden, minder malen om wat anderen denken, sterker in je schoenen staan. Het zijn maar een paar voordelen die me te binnen schieten. De wereld hoeft niet meer zo nodig veranderd. Die poëziecarrière, dat wordt toch niks. Doen waar je goed in bent, dat is al veel. Genieten van de tijd die ik al met manlief doorbracht en uitkijken naar wat nog komen gaat. Nestelend in de zekerheid die je als tiener verfoeide.

En ach, we mogen dan al een schuld-saldoverzekering hebben, een Berlingo staat nog niet voor de deur.

* Schitterende voorstelling van Martha!Tentatief

22:11 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-05-09

Komkommer euh rabarbertijd

In het park: 'Kijk Hannelore, dat is rabarber'.

Hannelore: 'Welluk? Barabas?'

Ik: 'Nee, ra-bar-ber'

Hannelore: 'Ah, rabambas.'

20:35 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |