23-02-09

Spelletje

Gisteren zagen de meisjes een baby overgeven. En wat spelen ze vandaag? Een spelletje 'overgeef'. Om de beurt doen ze alsof... Leuk begin van de vakantie.

En dan dat regenweer. Stonden we op dag 1 van de krokusvakantie 5 minuten voor openingstijd aan de videotheek. Maar ik heb ze een min of meer verantwoorde filmkeuze laten maken: Peter Pan en Bambi. Film 1 wil ik meekijken maar bij Film 2 haak ik af. Ze hoeven mama niet te zien huilen...

11:42 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-02-09

Héhé

Zoals elk jaar zit mama nog laat aan de carnavalkostuumpjes bezig. Zoals elk jaar had ik me voorgenomen er dit jaar op tijd aan te beginnen. Zoals elk jaar is dat ook dit jaar niet gelukt. Mama had gehoopt de pipi-langkouskostuumpjes die ze vorig jaar bijeen stikte te hergebruiken (nieuwe school, weet je wel, niemand die zich die kostuumpjes herinnert). Dat was buiten de meiden gerekend: prinsessen zullen het zijn en daar helpt geen lievemoederen aan.

Maar niet getreurd: morgen wandelen hier twee prachtige prinsessen door de straat. De kroontjes zijn tot stand gekomen dankzij de patroontjes van een andere handige mama ;-)

kroontjes 

21:08 Gepost door Mama Blogt in Handwerk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-02-09

Nog een laat Valentijntje

Charlotte bracht van school een doosje mee, met wel honderd kusjes in, en allemaal zelf uitgeknipte hartjes. Een gedichtje hoorde er ook nog bij. En wat zat er nog in het doosje? Watjes. Sneeuwwitte, zachte bollekes. Om in je oren te steken, zei Charlotte, als mama en papa ruzie maken. Dank u.

20:36 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-09

Wat zouden wij...

... moeten met al die dure kunst als we dit in huis hebben...

 

kunst

19:27 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Wat als...

Wat als wij ooit de lotto winnen? Manlief en ik samen dromen van een vakantiehuisje in de Ardennen, manlief van een ferme oldtimer of sportwagen, als het maar 4 wielen heeft, ik van levenslang studeren, de kinderen van een zwembad... Sinds gisteren is er nog een droom bijgekomen. Na een bezoekje aan de Affordable Arts Fair bleek dat wat affordable is voor de ene dat toch niet helemaal is voor de andere. En wij zijn beginnen dromen. Van een huis vol kunst. Even twijfelden we want kunst is toch een goede belegging niet? Beter dan aandelen in elk geval. Maar ach, we zijn nog jong en dromen is leuk dus laten we het nog maar even zo.

Ons uitstapje naar Tour & Taxis viel samen met Valentijn én met twee uit-logeren-zijnde dochters. Kunst, snelle beet in een Brusselse bruine kroeg en daarna nog naar stand-upper Youssef El Mousaoui (sorry, Youssef maar die naam is écht wel moeilijk), de eerste Vlaams-Marokkaanse komiek. Dat alles overgoten met te veel schuimwijn (of nee, het was Martini Brut). Tof.

En vandaag had iedereen hier een kater. Samen met de dochters heb ik mijn roes uitgeslapen op de zetel. Zij moesten blijkbaar ook bekomen van hun oma-logeerpartij.

slapende hannelore

 

 

 

 

Zo'n valentijntjes mogen er nog komen. Het hoeft niet altijd een romantisch diner in een chique restaurant te zijn, een doos pralines of een bos bloemen. Met een Youssef ben ik ook blij!

19:25 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-02-09

Te braaf

Nee, nee, 'te braaf' slaat niet op mijn kinderen. Het slaat op manlief en mij. Altijd maar rekening houden met anderen. Daarom doet het ook zo pijn als anderen geen rekening houden met ons. Zelfs niet als we het vriendelijk vragen. En dan voelt het alsof men op mijn hart trapt.

Ik wou dat ik een Prozac-pilletje had. 

10:07 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-02-09

Pff, moeilijk

Van school krijgen mams en paps soms gekke opdrachtjes mee. Maar deze slaat alles: wanneer zijn we op elkaar verliefd geworden, waarom zijn we voor elkaar gevallen, hoe tonen we aan elkaar dat we elkaar graag zien, welke naampjes geven we elkaar... Zoek daarbij nog een foto waarop je ziet dat wij verliefd zijn.

Ik vermoed dat er heel wat ouders flink zitten te zuchten vanavond. Wie helpt me? Waarom zijn manlief en ik ook alweer voor elkaar gevallen?

19:06 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

05-02-09

Als het kriebelt...

Op deze blog staat een categorietje Mens, erger je niet en met de tijd die verstrijkt schrijf ik daar minder en minder in. Intussen ben ik klaar voor een categorietje Mens, geef 'ns wat meer complimentjes. Zo was er gisteren in onze gemeente een bewegingsschool! U leest het goed: ik ben gaan sporten. Mét mijn dochters.

Een superinitiatief vind ik dat. Bewegen wordt langs alle kanten gepromoot maar voor mama's met kleine kinderen komt dat er toch niet van. Trappen lopen met 25 kilo kind op de arm, rennen achter een kind met een step dat een zebrapad nadert, tig-maal rechtstaan tijdens de maaltijd voor een rietje, een slabbeke, een gemorste Nijntje-drinkbeker fruitsap, een gevallen Jip-en-Janneke vorkje... Het lijkt beweging genoeg. En toch komen de kilootjes erbij. En toch zakt de conditie schrijnend snel.

Dus, mama hier blij dat ze mag gaan sporten. En die meiden van me waren nog tien keren enthousiaster. Ze waren al blij met hun sportschoenen. Euh, excuseer, Charlotte corrigeert me: turnpantoffels! En die mochten ze nu aan. Het was een succes: een dertigtal ouders met bijna dubbel aantal kinderen, enthousiaste monitors, goed georganiseerd en gestructureerd en iedereen gedroeg zich. Er wordt niet alleen gesport maar kindjes leren ook hun beurt afwachten en zélfs de ouders deden dat voorbeeldig. Het is misschien een akelig woord maar het moet eraf: dit initiatief is echt drempelverlagend naar de sportclubs toe, me dunkt. Ik heb in elk geval dubbel en dik genoten. Een uurtje actief bezig zijn met mijn dochters, daar teken ik voor. En over 15 weken, als de bewegingsschool is afgelopen, zit ik misschien terug wat strakker in het lijf.

NB: beide meiden deden het prima gisteren maar Hannelore lijkt me een geboren turnster. Qua enthousiasme en qua talent. Op 1,5 meter hoogte balanceert zij op een balkje, met haar rugje recht, neus in de lucht, ogen strak vooruit en perfect gestrekte armpjes. Een mama zou voor minder trots zijn.

09:19 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |