31-08-08

ABC

Gezien in Charlotte's nieuwe klasje:

De A is van

APPEL

 

 

 

 

 

De B is van

BEER

 

 

 

 

 

De C is van

CITROEN

 

 

 

 

enzovoort

De O is van

OOG

 

 

 

 

De P is van, jawel,

PEER

 

 

 

 

 

En de Q? Die is van, taratatatataaaaa

QUICK

 

 

 

 

 

 

15:10 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-08-08

Mag het, mama, mag het?

Mag een kind nog kind zijn? Die vraag stel ik me wel vaker. We verwennen ze rot met speelgoed, met snoep, met fastfood en mooie kleertjes. Kinderarbeid is bij ons al lang verleden tijd. Je mag naar school zo lang je wil. We dragen ze op handen, onze kinderen. Maar... is dat wel echt zo? Mogen ze eigenlijk nog spelen? Mogen ze nog kind zijn?

Laat me duidelijk zijn: ik ben geen voorstander van de enkele decennia geleden ontzettend populaire anti-autoritaire of vrije opvoeding. Er zijn grenzen en die moeten gesteld. Maar de grenzen die de maatschappij stelt, onze samenleving, de mensen rondom, gaan mij soms wat ver. Kinderen lijken een last voor heel wat mensen. Ze maken lawaai, ze zitten niet stil, ze maken dingen vuil. En god beware me: ze bewegen!

Doe de oefening en ga op zoek. Naar een plekje waar kinderen ongestoord kunnen rennen. Of gillen. Niet makkelijk, in ons verstedelijkt Vlaanderen. Waar de auto koning is. En waar alles volgebouwd lijkt. Hoe was dat vroeger? Als ik de generatie van mijn ouders hoor: zij speelden op straat. Van 's morgens tot 's avonds.

Mijn vraag - mag een kind nog wel kind zijn - steekt het sterkst de kop op als ik lees in de krant over speelpleintjes die weggepest worden. Dat gebeurt dan door omwonenden die 'overlast' ondervinden. Welke boodschap geven wij daarmee aan die volgende generaties? Kinderen zijn een last. Ze zijn lastig. Ze zijn overlast. Wat is onze boodschap? Kruip voor TV met en zakje snoept. Liever dat dan dat je lawaai zou maken op straat. Of een auto voor de wielen loopt.

Kinderen als last. Maar vergeet niet, mijn beste, dat het wel deze kinderen zijn die later voor ons pensioentje zullen werken. Of ons rolstoeltje voortduwen in het rusthuis. Het kind is niet koning maar verdient bij momenten toch wat meer respect. En vooral: beweegruimte.

Maar het moet gezegd: er is ook een kentering merkbaar. Dank u, aan 't Stad, voor al die super onderhouden speeltuintjes. Dank je aan al die mensen die altijd bereid zijn te helpen met buggy's, boodschappentassen en kinderen. Dank je aan al die mensen (ik denk maar aan de Gezinsbond, het Paleis, jeugdcentra...) met leuke initiatieven voor mijn lawaaierige, drukke maar schatten van kinderen!

21:52 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-08-08

Missverstand

Charlotte: 'Hannelore, jij is 't (sic) een stinkpaté!'

Hannelore: 'Sniewaar! Ik is 't geen springkasteel!'

21:07 Gepost door Mama Blogt in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-08-08

Een varkentje met een lange...

Hannelore: 'Mama, kijk, een varken met een snor'

Ik: 'Nee, Loreke, da's een snuit.'

Hannelore: 'Ha, een snuis.'

Ik: 'Een snuit! Dat is hetzelfde als een neus.'

Hannelore: 'Aaah, jaaa, een sneus!'

 

21:32 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Herkenbaar?

Met buggy en twee kinderen aankomen met de tram onder het centraal station van Antwerpen om naar de zoo te gaan en nergens, nergens een lift te bespeuren! Alleen roltrappen. En pottenkijkers natuurlijk.

08:54 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-08-08

Kindergrime

En dat in 't Stad! Op een werkdag! Helemaal gratis!

Charlotte grime

 

 

 

 

 

Hannelore grime

 

 

 

 

 

Hannelore grime II

20:29 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-08-08

Obesitas

Een vriend in het verre Amerika merkte het bij zijn laatste bezoekje aan België op: de Belg wordt dik! En ook mij viel het op, in de Antwerpse dierentuin laatst. Wat is dat toch met de Belg? Vreten we onszelf te pletter? Zoveel dikke, dikke mensen. En kinderen. Ik klaag vaak over mijn eigen kilootjes te veel maar dat viel best mee tussen die dierentuin-mensen.

Zoals de overheid zo streng optreedt tegen sigaretten, zou ze dat misschien beter doen bij al het snoepgoed en al het vette eten. In de hele dierentuin zijn verschillende horeca-zaken en die verkopen maar één ding: VET. Hamburgers, frieten, hotdogs. Ga je naar het zwembad en wil je in de cafetaria nagenieten? VET. In de supermarkt aan de kassa? SUIKER. Aan de ingang van de supermarkt? Snoepkastjes. In elk pretpark, elke speeltuin, altijd hetzelfde liedje. Vet en suiker. Frisdrankautomaten? Waarom zit daar nooit geen water in? Zou Vittel of Evian niet 'ns met automaten op de markt komen? Lekker fris water?

En mijn kleuters maar zagen, zagen, zagen... Mama mogen wij...? Het kost me tonnen energie om altijd maar nee te zeggen. Als moeder moet je sterk in je schoenen staan.

09:20 Gepost door Mama Blogt in Overpeinzingen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

08-08-08

Voor je derde verjaardag

Liefste Hanneloortje,

Dit blogje bestaat vooral met één doel: briefjes aan mijn meisjes schrijven. Mijn mama deed het voor mij. Elk jaar een lange, lange verjaardagsbrief met daarin anekdotes over wat ik het afgelopen jaar allemaal uitvrat. Toen ik zelf kon lezen, genoot ik ervan om ze keer op keer opnieuw te lezen. En nog later, met eigen kindjes, las ik ze om te vergelijken met mijn eigen meisjes. Lijken ze echt op mij? Een mooi geschenk heb ik het altijd gevonden, die brieven. Wat mooier dan ze ook voor mijn meisjes te schrijven? Aanvankelijk nog neergekriebeld in een dagboekje. Nu op een blogje, met af en toe een foto erbij (en af en toe een ergernis).

Vandaag ben jij drie geworden. Mijn kleine, lieve schat. Normaal heb ik zoveel te vertellen op een verjaardag maar de inspiratie wilde niet komen. Dus ben ik even gaan spieken bij je tweede verjaardag (op dit blogje: 20/08/2007) en meteen begreep ik waarom ik zo weinig te vertellen heb. Je bent gewoon geen haar veranderd! Je houdt nog altijd van je paarrrrdje, je rrrr schuurt nog steeds op zijn Frans, jumpen en jazz zijn muzieksgewijs je favorieten. Eten doe je nog altijd als de beste, slapen nog altijd in je blootje en je ogen schitteren nog steeds even fel.

Je bent wel een stukje voortand kwijt waardoor je er nog meer deugniet uitziet. Je kan prachtige liedjes zingen in een zelfverzonnen taal en met zangnoten die volgens mij niet in de westerse muziek voorkomen. Tellen kan je nog steeds niet (net als vorig jaar één, één, één, vijf), de kleurtjes beginnen stillekes te komen. Dit jaar ben je voor het eerst naar de kleuterklas gegaan en je was de eerste dag meteen al boos omdat je 's middags een dutje moest doen bij mama thuis. De school blijkt jouw biotoop. Je hangt rond met de grootste jongens die een duw krijgen als ze te dicht komen. Trouwen ga je met Jolien, een meisje uit het eerste leerjaar. Trots kwam je na een week vertellen dat alle kindjes in je klas bang zijn voor jou. Met een korrel zout te nemen blijkbaar want van de juffen hoor ik geen kwaad woord over je. Alleen plassen was wat moeilijker. Je hebt gewacht tot de laatste week van het schooljaar om naar het toilet te gaan zoals het hoort. Maar wat wil je ook: de juffen hadden pas die laatste week door dat jij alles doet voor een beloning maar dat die beloning niet na één keertje afgeschaft mag worden. Want jij doet niks voor niks!

Voor je grote zus dan weer wel. Zoveel ruzie als jullie vroeger maakten, zo dikke vriendjes zijn jullie nu. Soms zie ik mij geconfronteerd met twee zussen die één blok vormen tegen mama. Probeer daar maar 'ns tegenin te gaan. 's Ochtens kruipen jullie bij elkaar in bed en jullie giechelen de hele dag door. Je noemt ons 'mamaatje en papaatje' wat genoeg zegt over hoe jij denkt over ons 'gezag'.

Je ziet ons graag, je ziet je zus graag, je neefje, je meter, peter, oma's, opa's... Je bent een gelukkig kindje dat lekker in haar vel zit. Een ontwapenend knuffeldiertje. Mijn nestdiertje. Warm en zacht. Wij zien jou ook zo graag, lieve schat! Mogen je glimlach en je pretoogjes voor altijd bij je blijven!

Van je allerliefste mamaatje (zo noem jij me)

Verjaardag

20:50 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-08-08

Twee zotte dozen

Ondersteboven

 

 

 

 

 

Tram

21:08 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-08-08

Twee meisjes

Zusjes

21:17 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-08-08

Groot worden

Er zijn zo van die mijlpalen in het leven van een ouder die je niet verwacht. Soms ben je dan heel blij. Zo is er het moment dat je kind plots helemaal alleen een ijsje kan eten zonder morsen. Of dat je niet meer moet duwen aan de schommel. Alleen naar het toilet en zelf de poep afvegen. Jezelf afdrogen na het bad. Alleen naar boven gaan.

Andere mijlpalen zijn even onverwacht maar minder leuk. Zoals alleen naar boven gaan en daar een ravage aanrichten. Weten in welke kast de koekjes liggen en in de juiste volgorde eerst de kast openzetten, dan een stoel tot aan de kast schuiven en de rest laat zich raden. Alleen naar het toilet gaan en een heel rolletje toiletpapier nodig hebben om je poep af te vegen.

Maar het leukste vind ik toch het ijsje en de schommel. Charlotte is al zover. Nu Hannelore nog en dan heb ik mijn leven terug...

21:12 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |