29-08-07

Eindelijk avond

Vandaag twee klasgenootjes van Charlotte op speelbezoek. De buitenschoolse opvang hier in de regio laat wat te wensen over (net als overal waarschijnlijk) en één van de mama's vond geen opvang meer. Dus komt D. de laatste weken van de vakantie een paar dagen per week bij ons. En S. was een beetje triest dat haar vriendinnetjes samen zijn dus na haar beteuterde gezichtje gezien te hebben, brak mijn moederhart en mag S. ook komen.

Wat een drukte: D. speelt luid brullend leeuw waarop Charlotte, Hannelore en S. luid gillend weglopen. Charlotte valt en gilt, D. moet plassen en trekt aan mijn broek, Hannelore heeft vers pampertje nodig en S. wil chique madammetje spelen. Allemaal tegelijk. Hannelore en Charlotte noemen me nu bij mijn voornaam en D. en S. zeggen zusje tegen Hannelore en mama tegen mij. Wie vindt de logica?

Maar ach, ze zijn maar één keer klein en wie weet hoe lang ben ik nog thuis? Zoveel tijd als nu komt er misschien nooit meer...

 

 

 

20:33 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-08-07

Helemaal de mama

Ze heeft het helemaal van mij: midden in de zomer plots naar Kerstmis verlangen. Charlotte mocht in de bib 5 boeken kiezen en heeft er 5 rond het kerstthema gekozen...

14:39 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-08-07

U was weer geweldig...

Het jaarlijkse grote feest voor de verjarende meiden zit er weer op. Dit jaar hebben we het aantal beperkt gehouden: geen fuif of barbecue maar een simpel familiefeestje, heel traditioneel met koffie en taart in de namiddag en een koude plat in de vroege avond. Dat zijn de beste tijden van mijn leven, een huis vol met mensen, samen lekker eten en drinken. Meer moet dat niet zijn.

De jarigen waren in opperbeste stemming en dolgelukkig met hun pakjes. Hannelore is naar bed gegaan mét haar boekentas en haar badeendjes... En Charlotte? Die is met oma moetje en opa sigaar (tja, die namen heeft Charlotte zelf gekozen) naar Spa vertrokken op wellness traktatie... Maar ik heb ook een pakje gekregen: een hele mand vol met vers groenten, sla, tomaatjes, wortelen, prei... allemaal recht uit de tuin.

Mand

Hannelore en ik genieten van de stilte. Met zijn tweetjes in bad, samen een ijsje eten, gekke bekken trekken...

Woensdag en donderdag maken we dat wel weer goed. Net als vorige week komt dan een klasgenootje van Charlotte spelen. Liefst van al lopen ze gillend door het huis. Arme buren, denk ik vaak. Iemand zei me 'ns 'het enige wat die meisjes nog mankeren, zijn vleugeltjes...' En zo is het ook wel een beetje. Fladderende vlindertjes, dikke cherubijntjes of spitse elfjes, het heeft er allemaal wel wat van.

Schoon, toch, het leven als je bijna 4 bent met de school in het vooruitzicht maar nog even lekker vakantie. Lekker thuis bij mama, pannekoeken bakken en springen in de zetel.

Ik voeg nog een foto bij van een uninvited guest: Dimitri (zo hebben we hem gedoopt), het was fijn u erbij te hebben...

Krekel

 

16:20 Gepost door Mama Blogt in Feest | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-07

Schweinefleisch und Lord Byron

Sedert enkele dagen terug van onze vakantie in Zwitserland. Kamperen met de kids is een ongelooflijke ervaring gebleken. Wat een genot: je leeft heel dicht bij elkaar, gaat samen slapen en wordt samen wakker. En wonder boven wonder: de meiden sliepen in de tent langer dan ze thuis doen...

De tocht ging van Schaffhausen (tegen Zürich) over Lauterbrunnen (aan de voet van de Junkfrau) naar de Brienzersee. Papa's topervaring ligt ergens boven in de bergen, de mijne in het azuurblauwe meer, die van Hannelore in de indrukwekkende watervallen van Trummelbach en Charlotte was vooral wild van àl die treinen! Het Schweinefleisch en de schnitzels waren dan weer aan geen van ons besteed. Gebraten Felchenfilet wel, een lokale specialiteit. Iemand enig idee welke vis het betreft? Een beetje googlen heeft me nog niet veel wijzer gemaakt.

Helemaal vanachter ergens in mijn geheugen deed de naam Brienzersee een belletje rinkelen. Waar is de tijd dat we de biografieën van al wat Engels was en schreef uit het hoofd moesten kennen voor wat we de drie-regel quiz noemden. Lord Byron was het dus, die in een ver verleden uit het puriteinse Engeland vluchtte om een liederlijk en ontuchtig leven te leiden in de Zwiterse bergen en aan het genoemde meer. Waar een examen Engelse literatuur al niet goed voor is: om een tiental jaar later wat wetenswaardigheden uit je mouw te schudden en indruk te maken op je lief...

En als uitsmijter twee uitspraken van Charlotte op vakantie:

"Ik heb een deken bij en ook een zus."

"Kijk, mama, een wolkfabriek" (wijzend naar een schoorsteen)

 

20:37 Gepost door Mama Blogt in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

On your second birthday

Lieve Hannelore, mijn tweejarig wondertje, wat ben je al gegroeid. Is het omdat je de jongste bent en zoveel afkijkt van je grote zus dat je zo snel groot bent? Je spreekt al ontelbaar vele woorden. Liefst die die eindigen op een rrrr die je zeer op zijn Frans laat schuren. Je kent al enkele kleuren, telt van één, één, één en vijf. Je papegaait iedereen na (vooral de grote zus).

Muziekvoorkeur: alles wat met jumpen te maken heeft tot grote zorg van je papa en alles wat met jazz te maken heeft tot groot jolijt van je mama.

Rennen doe je nog steeds als een stuiterbal. Je doet me denken aan dat liedje 'Like a rubberball I come bouncing back to you...'. Aan je voetjes heb je nog altijd liefst die oranje rubberen laarsjes die je van je meter kreeg (en dan nog meestal verkeerd om, linkerlaarsje aan de rechtervoet en omgekeerd).

Net voor je tweede verjaardag ben je gevallen en een stuk tand kwijt geraakt. Je zag er al uit als een duveltje met die grote deugnietogen maar met zo een gat in je mondje is het helemaal compleet.

Je hebt nog altijd je bruine velletje (van de vele wortels tijdens de zwangerschap), blinkende ogen, dikke billekes en lichte krulletjes. Gillen doe je ook nog altijd als de beste. Schuilt er een operazangeres in jou? Het verbaast me dat hier nog geen ruiten gesprongen zijn als jij je keeltje openzet.

Een hard kopje, heb je, zowel letterlijk als figuurlijk. Je loopt tegen de muur, wrijft 'ns over je bolletje en rent dan onverstoorbaar verder. Je hebt weinig 'goestinkskes' en bent snel tevreden maar àls je iets in je hoofdje krijgt ben je de grootste keikop die ik ken (met je papa a close second). Je koppigheid gaat ons nog parten spelen, daar ben ik zeker van, maar gaat je ook nog ver brengen, denk ik.

Jij en je grote zus maken ontzettend veel ruzie. Wij dachten dat twee meisjes snel op elkaar veel aan elkaar zouden hebben maar kunnen jullie bekvechten, zeg. Maar hoe groter je wordt, hoe beter het lukt. Je begint je beter te weren tegen je zus en begrijpt ook beter de spelregels. En toch, jullie kunnen elkaar niet missen...

Wat je het allerbeste kan, is kleuren en zelf dingen tekenen. Met uiterste concentratie en ontzettend veel precisie!

Lang slapen heb je nooit gedaan en doe je nog steeds niet. Net genoeg. En liefst zonder deken of laken. Helemaal bloot. Maar ééééten! Als een hamstertje prop je alles in je wangen. Kauwen en slikken, dat komt later wel... Fruit en groenten zijn niet je ding. Geef jou maar vlees en aardappelen.

Je bent verknocht aan je paarrrdje. Een grote knuffel die overal mee moet en liefst nooit gewassen mag worden.

Lieverd, je bent al twee jaar een grote, grote schat. Mijn grote knuffelaar en mijn onverbiddelijke zoener.

 

11:34 Gepost door Mama Blogt in Kids | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |