31-01-07

Babylosers

Aan Tessa Vermeiren (Weekend Knack), als antwoord op haar column:

 

Geachte mevrouw Vermeiren,

 

De vermelding van uw e-mail adres onderaan uw column beschouw ik als uitnodiging te mogen reageren als de inhoud me beroert. Dat gebeurt wel vaker maar deze ene keer wil ik toch zeggen wàt me nu precies zo roert.

 

Ik - een jonge dertiger - heb mijn buik vol van 'babylosers' (mijn generatie dus). Nooit in mijn werkende leven heb ik graag met hen samengewerkt, op een zeldzame uitzondering na. Mijn voorkeur is altijd uitgegaan naar de 'rijpere' collega. Zij zijn m.i. de generatie die weten wat werken is. Een generatie waarbij het niet gaat om voor wat hoort wat. Een generatie die van wanten weet en graag de handen uit de mouwen steekt. Een generatie niet van woorden maar van daden. En of dat extra relativeringsvermogen nu komt met de leeftijd, ik weet het niet, maar vast en zeker, deze generatie hééft het.

 

De 'babylosers' daarentegen willen allemaal een huis mèt tuin, dubbele garage, twee auto's, een wellness/spa badkamer, kinderen, carrière (mèt deftig loon, bedrijfswagen)... Extra werken hiervoor willen ze niet want al die zaken beschouwen ze als vanzelfsprekend. Ah ja, want hun ouders hebben dat ook.

 

Dat die ouders (de mijne bijvoorbeeld) pas op hun dertigste een huis kochten en eigenhandig verbouwden, dat die ouders vaak zelf hebben moeten krabben om hun kinderen alles te geven, vergeten ze maar al te vaak.

 

Deze hele discussie (gekoppeld aan die over onbetaalbare woningen) getuigt van een rotverwende generatie. Soms lijken wij hier het enige jonge koppel met een rijhuisje ipv. villa. Bewust ben ik een paar maanden geleden uit deze ratrace gestapt. Ik heb twee universitaire diploma's, was aan de weg van een nette loopbaan aan het timmeren, maar dat ging allemaal ten koste van mijn relatie en mijn kinderen. Nu ben ik thuis, één van de weinige jonge mama's zonder auto. Wij hebben één grote luxe: we kunnen leven van één loon.

 

De generatie babylosers moet nu maar 'ns ophouden met klagen. We hebben al alles en toch willen we meer. België is te klein voor huis mèt tuin voor iedereen.

 

 

15:04 Gepost door Mama Blogt in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Jammer dat ik die column niet gelzen heb. Jouw reactie vind ik alvast raak! (en heb je hem ook naar haar mail doorgestuurd?).

Gepost door: Heidi | 01-02-07

ik hoop dat ik mijn kinderen niet als 'babylosers' heb opgevoed.
Als iemand van de 'andere generatie' voel ik me echt gevleid door jouw woorden. Wij hebben het op het werk ondervonden dat niet iedereen van een 'jongere' generatie dezelfde motivatie heeft om te werken zoals onze generatie. Hierdoor zijn verschillende collegae de revue gepasseerd tot weer iemand ouder werd genomen om een bepaalde job te doen. Dat de uitzonderingen de regel bevestigen staat nog steeds vast want onze jongste collega (26) is even gemotiveerd, ijverig en hardwerkend als de rest.
Kinderen de juiste opvoeding geven vergt tijd en inspanning en iedereen maakt fouten.'Nee' zeggen is niet altijd gemakkelijk, maar nog steeds beter dan altijd maar toegeven aan de grillen en nukken van kinderen. Ik hoop dat ik het met mijn kinderen goed heb gedaan, maar fouten maakt iedereen en die leer je pas kennen als de kinderen al de deur uit zijn (de wijsheid van de jaren). Ik heb hen in ieder geval geleerd dat niets voor niets is en dat je moet werken als je iets wil bereiken in je leven.
Ik hoop dat deze reactie een beetje zinnig is.
groeten uit W

Gepost door: annemie | 14-02-07

Huisje voor iedereen Ik geef je overschot van gelijk over de ganse lijn, behalve wat je laatste zin betreft :

"België is te klein voor huis mèt tuin voor iedereen"

Je hebt, tenzij ik me vergis, zelf een huisje met tuintje. Waarom gun je het anderen dan ook niet ? Of waarom heb je zelf dan niet het goede voorbeedl gegeven door er zelf van af te zien van deze droom ?

Ik hoop dat je toch niet behoort tot het soort mensen dat zelf een boel wil hebben maar zich wel realiseert dat het onmogelijk is dat dit voor iedereen gelukt. Het soort mensen dus die de wereld gaan verbeteren nadat ze zelf nog genoten hebben van de "wereld voor de verbetering"

Gepost door: Grimm | 25-02-07

Ik vind uw reactie heel terecht. We kunnen niet allemaal leven in villaland en ons tot de oren in de schulden werken. Men moet in het leven prioriteiten durven stellen. Mensen die op luxe en prestige mikken ten koste van hun gezin riskeren op termijn een zware ontgoocheling.

Gepost door: Pensée-unique | 07-05-08

De commentaren zijn gesloten.